Column

‘Gratis reizen’

Het zag er ronduit buitengewoon aantrekkelijk uit, die aanbieding van de NS. Wel kon je je afvragen of ze daar nu werkelijk stapelgek waren geworden, maar bij de NS moet je nooit iets uitsluiten, zoals ik nog onlangs hier heb beschreven. Te weinig treinen? Dan proppen we er toch nog wat meer reizigers via interessante aanbiedingen in?

Deze aanbieding luidde: „Voordelig op reis – een dagje met de trein door heel Nederland! Beste, de NS wil aankomende winter positief, op tijd, en klachteloos rijden. Iedere winter krijgen we veel klachten over onze dienstverlening – vertragingen en uitval van treinen. Aanstaande winter willen we daarom een zorgeloze, stressloze en een stipte winterdienst voor Nederlanders aanbieden. Mocht er wel iets gebeuren, dan regelen we snel vervangend vervoer door bijvoorbeeld een snelle bus richting dezelfde bestemming aan te bieden. Bovendien, organiseren we deze maand (herfstachtige maand) een kleine promotie waardoor Nederlanders toch een beetje kunnen genieten. Er zijn 1.000 dagkaarten verkrijgbaar. Je ontvangt (5) dagkaarten t.w.v. 257 euro om een dagje door heel Nederland te reizen. Normaal 257 euro per 5 dagkaarten. Nú 0 euro. Bevestig hier jouw (5) dagkaarten.”

Daaronder in kleine letters: „Indien je niet meer wenst te profiteren van onze aanbiedingen en acties, dan kun je hier uitschrijven.”

Nul euro? Het stond er. Waren ze bij de NS zo schuldbewust geworden dat ze van de weeromstuit cadeautjes gingen uitdelen?

Helaas, dat waren ze niet. De man die mij deze mail doorstuurde, deed er de volgende waarschuwing bij: „Gooi deze weg! Het is een phishing mail en zeker geen actie van de NS! Klik ook niet op uitschrijven of een van de andere links!”

Ik las de mail nog eens goed door. Het hád gekund. Er was daar een nieuwe president-directeur aangetreden en die had tegen zijn mensen kunnen zeggen: „Onze reizigers hebben genoeg narigheid te verduren gekregen, we gaan nu wat voor ze terugdoen: gratis reizen!” „Dan raken niet alleen de treinen, maar ook de perrons en stations verstopt”, had iemand nog bedeesd tegengeworpen.” „Precies”, lachte de president-directeur, „dan hebben we meteen een perfect alibi om geen trein te laten rijden.”

Mijn respect gaat uit naar de bedriegers die deze nepmail hebben samengesteld. Het moeten zelf regelmatige treinreizigers zijn, want ze hebben de frustraties van die reizigers goed aangevoeld. Tegelijk merk ik dat zulke sluwe phishing mail mij erg onzeker maakt. Wie kan ik nog vertrouwen – en wie niet?

Een dezer dagen kreeg ik een ‘Noodoproep’ van het Rode Kruis: als ik 35 euro overmaakte, hielp ik één vluchtend gezin een maand lang aan een voedselpakket. Die charitatieve doelen hoef je op het gebied van morele chantage niets wijs te maken. Ik had net een heerlijk bord zuurkool met spek gegeten, dus ik maakte zonder de gebruikelijke aarzeling het geld over. Alleen, het lukte niet. Mijn bank liet weten dat er misschien iets loos was met het IBAN-nummer van het Rode Kruis.

Ik dacht eerder aan een oplichterstruc. Nu geen phishing mail, maar Hollandse vismeel van een nep-Rode Kruis, gedreven door Brabantse wiettelers. Voor de zekerheid even gebeld met het Rode Kruis. „O ja”, riep een medewerkster, en misschien werd ze wel rood van schaamte, „we zijn een nul in ons IBAN-nummer vergeten.”