Eén avond spelen voor een ‘wereld in de fik’

Opbrengst benefietavond gaat naar VluchtelingenWerk.

Acteur George Tobal verwerkte ervaringen van 11 jaar Ter Apel in het toneelstuk Vertreksvergunning, woensdsag te zien. Foto Jochem Jurgens

Tussen de lallende toeristen en neonverlichting op het Leidseplein is het moeilijk voor te stellen dat zich nu de grootste vluchtelingencrisis in tijden afspeelt. Toch wordt volgende week woensdag de entertainment area-bubbel voor één avond doorgeprikt, als de theaters rond het plein, plus die van de Nes, een benefietavond organiseren met speciale programmering. De opbrengst gaat naar VluchtelingenWerk Nederland.

„Theater wordt pas echt goed als het een standpunt inneemt”, zegt Maarten van der Cammen van Theaterzaken Via Rudolphi, initiatiefnemer. „De wereld staat in de fik. Theater is een manier om te laten zien hoe we ons daartoe verhouden.” Eerder deze maand zat hij om de tafel met het DeLaMar Theater om te kijken of er een benefiet rond twee stukken kon plaatsvinden. Toen andere theaters enthousiast reageerden kwam het plan voor een gezamenlijke benefiet. Inmiddels doen 13 podia mee, waaronder drie op de Nes.

Wat hopen de initiatiefnemers hiermee te bereiken? Allereerst geld ophalen, zegt Van der Cammen. Het doel: 45.000 euro. Tot nu toe staat de teller op 30.000, inclusief reserveringen. Maar, het gaat om meer dan dat. „In het huidige debat schreeuwen de voorstanders minder hard, omdat we genuanceerder zijn. Met deze avond willen we laten zien dat vluchtelingen welkom zijn.” Op het initiatief kwamen ook negatieve reacties. „Online zeiden sommigen: krijgen die kunstenaars subsidie, geven ze die ook nog aan vluchtelingen. Dat klopt niet, want het gaat hier juist om de inkomsten die wij van het publiek krijgen. Wij willen onze verantwoordelijkheid tonen.” De laatste keer dat een dergelijke actie werd georganiseerd was een benefiet voor Kosovo in 1999 in Carré.

Overigens heeft Van der Cammen al ervaring met het thema. In 1995 vertrok hij naar een vluchtelingenkamp in voormalig Joegoslavië om het dagelijkse leven van de bewoners „aangenamer” te maken. „Het idee was om daar een toneelstuk op te zetten. Maar veel mensen waren zo gedesillusioneerd dat een toekomstboog van twee weken te ver reikte.”

Kunnen vluchtelingen zelf komen kijken? „Ja, graag zelfs. Maar dat is niet het hoofddoel. Naast de taalbarrière zijn sommige stukken te confronterend, omdat die bijvoorbeeld een boottocht verbeelden, of een grensrechercheur die mensen terugknuppelt. Ze zijn gemaakt om de ogen van het publiek te openen.”