Column

Zelfbeheersing

In zijn maandelijkse blog op cyclingnews.com evalueert Bauke Mollema zijn wielerseizoen. Ontevreden is hij er niet over, maar het kan beter: de reeks tweede plaatsen is te lang. Zijn ‘basis’ noemt hij consistent, en ik denk dat dit klopt. Bauke is een renner die vaak de indruk wekt op de rand van een grafkuil te koersen, maar hij valt er zelden in. Het vlees is taai, de geest is zo mogelijk nog taaier. Bauke meent dat er nog een beetje rek zit op het vlees. Ook dat zou wel eens kunnen kloppen.

Hoewel Bauke Mollema af en toe boos is op zichzelf en de (wieler)wereld, zal je hem niet gauw op pronte uitspraken betrappen. Ook dit blog kabbelt voort als een bergbeek. Mijn auditieve verbeelding monteert er moeiteloos een helder natuurgeluidje onder. Let wel, dit is geen diskwalificatie van de renner of de blogschrijver Mollema. Ik amuseer me juist met de zelfbeheersing.

Op zijn achtentwintigste is Bauke een bemiddeld mens. Hijzelf kan daar niks aan doen. De jaren bij Rabobank werd hij fors betaald voor wat er intrinsiek aanwezig was, of het er nou uit kwam of niet. Bij Trek Factory Racing – tot eind volgend jaar is hij onder de pannen – wordt hij als kopman betaald, tenminste als het er enigszins uit komt. Ik vermoed dat Trek Factory Racing enigszins tevreden was met zijn zevende plaats in het eindklassement van de Tour. Supernova’s zijn nu eenmaal dun gezaaid.

Bauke is niet het type dat zich laat muilkorven door financiële onafhankelijkheid. Zuinig in woordkeus maakt hij bekend dat hij volgend jaar iets sterkere uitslagen wil rijden. Even, heel even, laat hij het gekwelde beest in zijn borst verzuchten: „Waar het me dit jaar aan ontbrak was één grote zege in maar één grote koers.” In een bijna aandoenlijke zin verklaart Bauke verderop dat hij wellicht of misschien, met specifieke trainingsarbeid in de wintermaanden, de grote zege die zo dichtbij lijkt, in 2016 naar zich toe kan halen.

Bij de woorden ‘specifieke trainingsarbeid’ veer ik overeind. Specifieke trainingsarbeid betekent meestal dat men hier iets wint, en daar iets verliest. Ik snap dat het over heilige ploegpatenten gaat, maar ik hoop vurig dat zuinige Bauke in zijn volgende blog iets meer over het fysiologisch geknutsel prijsgeeft.