Modestichting: 1 miljoen subsidie, doelen niet gehaald

Foto ANP / Remko de Waal

De stichting Dutch Fashion Foundation kreeg 1 miljoen euro subsidie om jonge modeontwerpers te begeleiden naar internationaal succes. Vijf jaar later blijkt dat te zijn mislukt. Ook heeft de stichting de regels voor goed bestuur geschonden. Dat blijkt uit onderzoek van NRC.

Het geld kwam van EVD Internationaal, een dienst van het ministerie van Economische Zaken, en was bedoeld voor het project Dutch Touch om modeontwerpers in Parijs en Milaan te presenteren. Volgens de subsidieaanvraag van de stichting zouden de ontwerpers “begeleid worden tot succesvolle, exporterende modelabels van hoge kwaliteit.”

Van de 33 kledingontwerpers die de stichting meenam naar Milaan en Parijs blijkt inmiddels tweederde failliet, zijn of haar bedrijf te hebben opgeheven, in financiële problemen te zitten of geen nieuwe seizoenscollectie meer te hebben gepresenteerd. Van de ontwerpers die nog wel actief zijn, realiseerde niemand in Milaan en Parijs dankzij Dutch Touch een “doorbraak tot succesvol exporterend modelabel”.

Met de governance is van alles mis

Met de governance van de stichting was en is van alles mis. Ex-modejournaliste Angelique Westerhof (46) is al vijf jaar enig bestuurder van de stichting, hoewel de statuten melden dat het bestuur uit “ten minste twee” leden dient te bestaan. Volgens dezelfde statuten moet de stichting een raad van advies hebben “bestaande uit drie of meer leden.” Ook die raad is er niet. Westerhof is volgens de website van de stichting tevens directeur van de stichting.

Daarmee schendt Westerhof niet alleen de statuten van de stichting maar ook de Governance Code Cultuur (de gedragscode voor goed bestuur). Die bepleit onder meer een duidelijke verdeling van taken en bevoegdheden tussen uitvoering, bestuur en toezicht.

Hoewel de stichting op haar website belooft dat “alle inkomsten” meteen geïnvesteerd worden in de promotie van de Nederlandse mode, ging van de 961.500 euro subsidie ruwweg driekwart naar de stichting zelf. Het betreft salarissen van Westerhof en haar handjevol medewerkers, organisatiekosten van de stichting, coördinatie door de stichting en andere stichtingskosten. Om zichzelf een salaris uit te kunnen betalen liet Westerhof de statuten wijzigen. Het project moest in 2012 afgerond worden, maar de stichting dient, met toestemming van het ministerie, pas vandaag de financiële eindafrekening in.

In een reactie wijst Westerhof erop dat de code voor goed bestuur “niet bindend” is en dat ze al vijf jaar vruchteloos zoekt naar een tweede bestuurslid. Ze zegt wel “voornemens” te zijn een raad van advies “te activeren”. Zelf zou ze afgelopen vijf jaar niet meer dan “enkele tienduizenden euro’s” hebben ontvangen van de stichting.