Driekwart van de subsidie vloeide naar eigen rekening

Stichting Dutch Fashion Foundation wordt troebel geleid.

De stichting Dutch Fashion Foundation kreeg 1 miljoen euro subsidie om jonge modeontwerpers te begeleiden naar internationaal succes. Vijf jaar later blijkt dat te zijn mislukt. Ook heeft de stichting de regels voor goed bestuur geschonden. Dat blijkt uit onderzoek van NRC.

De stichting kreeg geld van EVD Internationaal, een dienst van het ministerie van Economische Zaken, voor haar project Dutch Touch, ter presentatie van modeontwerpers in Parijs en Milaan. Volgens de subsidieaanvraag van de stichting zouden de ontwerpers „begeleid worden tot succesvolle, exporterende modelabels van hoge kwaliteit”.

Van de 33 kledingontwerpers die de stichting meenam naar Milaan en Parijs is inmiddels tweederde failliet, heeft zijn of haar bedrijf opgeheven, verkeert in financiële problemen of presenteerde geen nieuwe seizoenscollectie meer. Van de ontwerpers die nog wel actief zijn, realiseerde niemand in Milaan en Parijs dankzij Dutch Touch een „doorbraak tot succesvol exporterend modelabel”. Het project moest in 2012 afgerond worden. Maar de stichting dient, met toestemming van het ministerie, pas vandaag de financiële eindafrekening in.

Ex-modejournaliste Angélique Westerhof (46) is al vijf jaar enig bestuurder, hoewel het bestuur volgens de statuten uit „ten minste twee” leden dient te bestaan. Volgens dezelfde statuten moet de stichting een raad van advies hebben van „ drie of meer leden.” Ook die raad is er niet. Westerhof is volgens de website van de stichting tevens directeur.

Daarmee schendt zij niet alleen de eigen statuten maar ook de Governance Code Cultuur (gedragscode voor goed bestuur). Die bepleit een duidelijke verdeling van taken en bevoegdheden.

Hoewel de stichting op haar website belooft „alle inkomsten” te investeren in de promotie van de Nederlandse mode, ging van de 961.500 euro subsidie ruwweg driekwart naar de stichting zelf. Het betreft onder meer de salarissen van Westerhof en haar medewerkers en kosten van de stichting. Om zichzelf uit te kunnen betalen liet zij de statuten wijzigen.

In een reactie wijst Westerhof erop dat de code voor goed bestuur „niet bindend” is en dat ze al vijf jaar vruchteloos zoekt naar een tweede bestuurslid. Ze zegt „voornemens” te zijn een raad van advies „te activeren”. Ze zou afgelopen vijf jaar niet meer dan „enkele tienduizenden euro’s” van de stichting hebben ontvangen.

    • Joep Dohmen