Inhalen op de A7

Inge Steenhuis tekent en schrijft over haar geboortestreek Oost-Groningen.

Elke morgen voegde ik in op de A7 richting Nieuweschans. Op een BMW GS 1000, een zware oude crossmotor. GS staat voor Gelände und Strasse – normaal gesproken off the road – maar dat kunnen de Duitsers niet uit hun strot krijgen.

De allereerste keer dat ik deze motor gebruikte kwam er meteen een zware BMW naast mij op de linkerbaan rijden. Hij hield even in zodat ik hem kon volgen en samen gingen we inhalen.

Hij had een supermoderne GS 1200 cc, volledig computergestuurd. Mijn motor was de oermoeder van de zijne: de genetische lijnen waren nog duidelijk zichtbaar.

We hebben 2 jaar lang samen ingehaald, ook in de winter als anderen allang met de auto gingen. Vóór Hoogezand moest ik hem altijd al laten gaan, hij trok door naar 150 en zonder teken of groet verdween hij.

Dan ging ik weer uit de wind achter een vrachtwagen hangen en verder fantaseren over wat hij deed: stukadoor, tandarts, of wat. Ik heb nooit zijn gezicht gezien, we hebben zelfs nooit samen getankt.

Maar ik kon zo’n beauty van een motor niet langer betalen. Hij was mooi maar onbetrouwbaar. De keren dat ik op mijn werk uit een ANWB-autootje ben gestapt waren niet meer te tellen. Nu heb ik een K75, heel gewoon. Mijn vriend haalt mij nog elke dag in, maar hij herkent mij niet meer. Ik groet hem nooit, zelfs niet met een been.