Ik heb me opgewerkt van vmbo naar universiteit

Redouan Allaoui (26) is adviseur/consultant bij ingenieursbureau Pro Infra in Rijswijk. Hij adviseert bij civieltechnische opdrachten en houdt zich bezig met het werven van mensen. Hij woont in een koophuis in Gouda.

Foto Bob van der Vlist

in

‘Mijn leraar op de basisschool zei na mijn Citotoets dat ik iets ‘met mijn handen moest gaan doen, omdat het anders niks met me zou worden’. Toch ben ik opgeklommen van vmbo basis naar de universiteit. Dankzij mijn ouders heb ik doorgezet en ben ik op mijn 26e goed terechtgekomen. Op momenten dat ik twijfelde, stonden ze achter me en dat heeft me erg gesteund.

„Nu werk ik bij Pro Infra en dat gaat heel goed. Ik geef advies bij civieltechnische projecten en werf mensen, zo krijg ik veel verschillende facetten van het bedrijf mee. Ik houd me bezig met de communicatie, maar ook van het ingenieursbureau moet ik wat afweten. Het is leuk dat mijn werk echt onderdeel is van de samenleving. Langs elke snelweg staan ‘kunstwerken’ zoals bruggen of viaducten, door mijn werk sta ik nu veel meer stil bij het ontstaan daarvan.

„Wat betreft inkomen heb ik vergeleken met mijn leeftijdsgenoten een luxe positie. Ik verdien op dit moment 2.600 euro netto en bij elke opdracht die ik binnenhaal en bij iedere kandidaat die ik kan plaatsen krijg ik een bonus van 100 à 200 euro bruto. Toch is geld niet alles voor me, ik vind het belangrijker dat ik mijn ouders nog heb en dat ik gezond ben. „Ik werk 40 tot 50 uur per week en volg zaterdag nog een opleiding civiele techniek. Sommige mensen daar zeggen: ‘Je bent nog zo jong, moet je niet lekker gaan stappen?’ Maar ik wil eerst hard werken, dan kan ik daarna genieten.”

uit

‘Omdat ik veel werk, heb ik weinig tijd om leuke dingen te doen. Twee tot drie keer per week probeer ik naar de sportschool te gaan. Dit heb ik nodig om te ontstressen, om mijn hoofd leeg te maken. Een paar jaar terug heb ik nog meegedaan met een sponsorloop voor KiKa. Tijdens mijn studie liep ik stage bij een organisatie die geld bijeenbracht voor onder meer KiKa. Hun doel, het werven van fondsen voor onderzoek naar kinderkanker, greep me erg aan. Als iemand tachtig is en kanker krijgt, dan is dat erg. Het is een verschrikkelijke ziekte laten we dat vooropstellen, maar als een kind dat nog nauwelijks een leven heeft gehad deze ziekte krijgt is dat nog veel erger.

„Ik heb met die sponsorloop toen zo’n 800 euro opgehaald. Nu zou ik wel weer een keer mee willen doen, maar ik denk dat ik de tien kilometer niet haal. Daarom doneer ik maandelijks 10 euro aan KiKa.

„Andere kostenposten zijn kleren, maandelijks wel zo’n 200 tot 300 euro, voornamelijk vrijetijdskleding. Ik heb namelijk al zes maatpakken voor werk, dus daar kan ik wel even mee vooruit. Als ik na mijn werk tijd heb ga ik even de stad in om iets te kopen, maar ik koop net zo lief online. Per maand geef ik zo’n 100 euro uit aan eten buiten de deur. Meestal kook ik echter thuis, tagliatelle met pesto en garnalen is mijn specialiteit. Maar ik stoom ook weleens vis, of ik eet bij mijn ouders want die wonen in de buurt.”