Kloon mij

Je kunt nu poppetjes van jezelf laten printen. Zo’n minikloon roept vragen op over wat je nog meer van jezelf kunt vereeuwigen.

Ik ben vereeuwigd. Vastgelegd in honderden foto’s en video’s en sinds kort ook als 3D-figuur. De firma Shapeways kwam langs met een demonstratie van 3D-selfies. Dat gaat zo: je staat stil op een kleine verhoging en een medewerker wandelt met een iPad om je heen om de contouren van je lichaam vast te leggen in een 3D-bestand. Daarna maakt hij een paar foto’s om je kleding erop te kunnen ‘plakken’. En dan gaat de 3D-printer aan.

Er staan nu twee poppetje op mijn bureau, twee miniatuur-Marcen. Leuk voor de bruiloftstaart, zegt Shapeways, of als cadeautje aan opa en oma. Je bent je eigen action figure.

De minikloon kijkt mij aan. Hij is niet zo realistisch in zijn gezicht, maar voor het eerst zie ik mezelf in 3D, zoals de buitenwereld me ziet. Niet in een spiegel of op video: dat zijn tweedimensionale weergaven. Dit doet denken aan uittreding – zo’n ervaring waarbij je je lichaam verlaat. Thuis is het commentaar op de 3D-selfie ook al zo morbide: „Als je straks dood bent, weet ik nog precies hoe je eruit zag.”

Dat roept een vraag op. Als je je buitenkant zo makkelijk kan laten scannen, is het dan mogelijk om jezelf – je persoonlijkheid – digitaal te klonen? Om niet alleen wat je bent, maar ook wie je bent te vereeuwigen?

We laten onszelf al achter in sociale netwerken en chatgesprekken. Genoeg data om een profiel van je karakter en je geheimen vast te leggen. Maar er zijn technieken in de maak om nog meer van jezelf te bewaren.

Jij mag dan vergankelijk zijn, bijna al je eigenschappen zijn eeuwig houdbaar – als je genoeg geld en geduld hebt. Alleen je hersenen zijn voorlopig veilig.