Column

Lesje

Een vriendelijk verzoek of de bezoekers hun scooters en fietsen in de stalling willen plaatsen. Zo hoort het, bij de nette voetbalclub SV RAP in Amstelveen. Het Nederlands elftal is gewaarschuwd, al komt het met de bus.

Er is een live-televisieverbinding met het amateurveld. Terwijl de reservespelers op het veld klaarstaan voor een training, haalt de verslaggever van dienst de katerige nacht terug. We wonnen van Kazachstan. De Turken versloegen Tsjechië. We voelen ons verloren.

„We leven in een vacuüm van hoop en vrees”, zegt hij in de NOS-microfoon.

De beelden van het trainende clubje hebben de energie van een ochtenduitzending van ‘Nederland in beweging’. Vier keer zwaaien met je rechterarm, vier keer zwaaien met je linkerarm. Rustig aan. Niet forceren.

Ik genoot tijdens de wedstrijd tegen Kazachstan vooral van de nieuwkomers in het Nederlands elftal. Soms is voetballen zonder geschiedenis een genot. Virgil van Dijk, Kenny Tete en Anwar El Ghazi speelden onbevangen. Ze waren trots het oranje shirt te mogen dragen.

Debuteren, dat roept milde reacties op.

Voor de honderdste keer spelen in het nationale elftal, dan word je met argusogen bekeken. Robin ‘heerlijk fit’ van Persie werd na zijn korte invalbeurt toegelaten tot de Club van Honderd. Ik bestudeerde zijn speelminuten. Lag het aan mij dat ik meende te zien dat het heilige vuur ontbrak?

Van Persie kwam heel laat binnen op zijn eigen feestje.

Gisteren hoopte ik dat Jong Oranje me zou tonen dat Nederland dan in ieder geval een van de toonaangevende voetballanden is. De jonkies speelden in Nijmegen tegen Jong Slowakije. Het dweilorkest op de tribune deed al het ergste vermoeden. Na een goed begin struikelde het jonge elftal: 1-3.

Krijgt voetbalminnend Nederland een periode van gedwongen ontnuchtering?

Zijn de sterren Robben, Van Persie en Sneijder voorzichtig op hun retour? Kan Depay het elftal dragen? En hoe bevalt bondscoach Danny Blind? Hij koos voor een goede opstelling in Kazachstan, maar blijven de spelers luisteren naar zijn middengolf-stem?

Ondertussen is er gemopper over het kunstgras in Astana en de blessures van de keepers. Pijlen richten zich op de top van de KNVB en ‘good old’ Guus Hiddink met zijn valse start.

De komende dagen zal het gekwetter niet van de lucht zijn. Zie, ik doe er zelf ook al aan mee. Ach, het zijn maar verhalen, zinloze gedachten soms.

Het fijne aan sport is dat je niet om de feiten heen kunt. Wie dertien punten haalt uit negen wedstrijden en een land als IJsland voor zich moet dulden, heeft geen geweldige kwalificatieronde gespeeld.

Ik hoop morgen op een wonder.

Ik vrees dat Nederland een lesje in nederigheid krijgt.