Denis Matsuev houdt zijn superkracht onder controle

Net als de Hulk heeft Denis Matsuev soms moeite om zijn superkrachten onder controle te houden. Menig Steinway-vleugel blijft dan bont gebeukt achter, en de muziek is met dergelijke krachtpatserij niet altijd optimaal gediend.

Des te verrassender was Matsuevs afgewogen recital gisteravond in het Concertgebouw, ook live uitgezonden door Medici.tv. De beroemde Russische pianist leek niet afgeleid door de man die gehurkt op het podium een camera over een rails trok; geconcentreerd liet hij de twaalf maanden in Tsjaikovski’s De seizoenen voorbij glijden. Met smaakvol rubato en spaarzaam pedaalgebruik kwamen de miniaturen tot leven. Matsuev vond steeds de juiste sfeer: de nachtelijke tederheid in Juni, de jacht in September, het omfloerste herfstlied Oktober. In Kreisleriana van Schumann, over een compromisloze kunstenaar, verwacht je van Matsuev een prominente, oer-Russisch stevige linkerhand. Die dook bij vlagen ronkend op, maar verdween net zo subtiel weer. Matsuev liet de gekte langzaam groeien, maar hield de tragiek op afstand.

De Hulk mocht los in Stravinski’s Trois Mouvements de Pétrouchka. De spierkracht imponeerde maar ging soms ten koste van de messcherpe montages in klank. Met bloemen overladen speelde Matsuev vijf toegiften, waaronder een zeer delicaat Speeldoosje van Ljadov en een eigen improvisatie op jazzstandards, overrompelend diabolisch uitgevoerd.