Column

‘De Grieken zijn de grootste investeerders in Londen als het gaat om duur onroerend goed’

Dat zei Europarlementariër Wim van de Camp (CDA) op Radio 1

De aanleiding

Eind september werd in het programma De Nieuws BV op Radio 1 gesproken over het aantreden van de nieuwe Griekse regering en de noodzaak van hervormingen. CDA-Europarlementariër Wim van de Camp zei dat het Europese geduld echt op is. „Er moet geleverd worden”, zei hij over de noodzaak van bijvoorbeeld betere belastingheffing. Rijken Grieken sluizen geld weg naar Londen en ook naar Zwitserland, zei hij. „Als wij dat allemaal moeten slikken, kan ik dat in Nederland niet meer uitleggen.” Volgens hem zijn de Grieken de grootste investeerders in Londen als het gaat om duur onroerend goed.

Waar is het op gebaseerd

Volgens een medewerker van de Europarlementariër ging Van de Camp af op een artikel in International Business Times uit februari en op het gegeven „dat Grieken al heel lang een groot aandeel in de Londense vastgoedmarkt hebben”.

In het artikel zegt vermogensbeheerder London Central Portfolio (LCP) dat op dat moment in de laatste vier weken 30 tot 40 aanvragen zijn binnengekomen van Grieken met belangstelling om panden te kopen, „ongeveer het tienvoudige van waarop we normaal hadden kunnen rekenen”.

En, klopt het?

Grieken wonen graag in Londen. Vorige week maakte Athene bekend de gegevens van ruim drieduizend tycoons na te pluizen met vermoedelijk dure bezittingen in Londen en elders. Het ministerie van Financiën vermoedt dat sinds het begin van de schuldencrisis in 2010 zo’n tien miljard euro is weggehaald bij Griekse banken. Een groot deel zou in Londen zijn geïnvesteerd.

Al sinds de crisis rond de Griekse monarchie in de jaren zestig, hebben vermogende Grieken hun toevlucht gezocht tot Londen. Daarna kwamen de superrijke Amerikanen, Arabieren, Iraniërs, Afrikanen, Aziaten en Russen. Maar Griekse miljonairs bleven er altijd een opvallende verschijning. Scheepsmagnaat Aristoteles Onassis had er in de jaren zeventig een onderkomen, zijn collega Theodoros Angelopoulos kocht in 1990 Old Rectory in Chelsea voor meer dan tien miljoen Britse pond, destijd de duurste residentiële aankoop in Londen. Drie jaar geleden ontstond een rel toen bleek dat oud-topman Theodoros Pantalakis van de Griekse staatsbank ATE acht miljoen euro spaargeld had belegd in Londens vastgoed – geheel volgens de regels, inclusief belastingaangifte.

Het klopt dus dat rijke Grieken uitwijken naar een comfortabel onderkomen in Londen. Maar ze zijn niet de enigen, laat staan dat ze de grootste spelers zijn op de Londense huizenmarkt.

Bij LCP meldden zich dit jaar uiteindelijk vijftig Griekse belangstellenden, van wie ongeveer 10 procent ook echt iets kocht, zegt een woordvoerder. Van de portefeuille aan vastgoed op de duurdere locaties (appartementen en woningen vanaf 1,5 miljoen Britse pond) onder beheer van LCP is 1 tot 1,5 procent in handen van Grieken, schat ze. „Om te zeggen dat Grieken de grootste investeerders zijn, is nogal overdreven.” Verreweg de meeste buitenlandse klanten komen uit Amerika, het Midden-Oosten en Azië. Het totale Europese aandeel is ruim een kwart.

Anderen bevestigen dat beeld. Volgens internationaal vastgoedadviseur Knight Frank steeg in 2010 het Griekse aandeel in het segment van Londense woningen boven twee miljoen Britse pond tot rond de 2 procent, dat is teruggevallen tot ongeveer 0,5 procent. „Fransen en Italianen hebben een veel groter aandeel, ieder 5 procent.”

Een zegsman van vastgoedadviseur Cushman & Wakefield noemt de interesse vanuit Griekenland „zeer beperkt”, hoewel iets gegroeid door de malheur. Britten zijn de meest actieve kopers, gevolgd door Noord-Amerikanen en investeerders uit het Midden-Oosten. „Met hen vergeleken valt het Europese aandeel nogal mee.”

Conclusie

De bewering van Wim van de Camp is onwaar.