Raar voorschot

Vanavond is het voor het Nederlands elftal in Kazachstan erop of eronder. Het zou natuurlijk beschamend zijn mocht Oranje uitgeschakeld worden voor EK-deelname in Frankrijk. Uitgerekend het land dat sinds jaar en dag als laboratorium van het wereldvoetbal wordt gezien. Niet dat het de titels aaneenreeg, maar de uitstraling bleef nagenoeg intact. Het voetbal van Oranje werd als sprookjesachtiger ervaren dan dat van Duitsland en Frankrijk. Oranje was meer jongensboek, vorig jaar ook nog op het WK in Brazilië.

Het sprookje is uiteengevallen, het jongensboek nadert de kachel.

Met een wurgkoord om de hals betreedt het Nederlands elftal vandaag het Astana-stadion. Vandaar allicht de opgefokte sfeer in de dagen voor de wedstrijd. Het fiësta-gevoel nu het nog kon. Lachen, gieren, brullen op het trainingsveld. Kunstjes van een uitgelaten kleuterklas. Van enige kastijding was geen sprake, er werd vooral strandvoetbal gespeeld. Coach Danny Blind had zelfs een partijtje handbal ingevoerd. Nou, daar worden Hollandse kerels niet moe van.

Het devies van de routiniers was: positief blijven.

Daar had de selectie niet de minste moeite mee. Na een belabberde kwalificatiereeks vonden de spelers het een ferme stunt dat ze nog in aanmerking kwamen voor de play-offs. Typisch Nederlands: bravoure aan de rand van het graf.

Er werd hardop gefluisterd over een vriendendienst van Tsjechië en IJsland om Turkije achter Nederland te laten eindigen. Hoop of koopmansgeest? Toevallig spelen Wesley Sneijder en Robin van Persie voor Turkse topclubs. Ze kennen de hitte van het Turkse voetbalnationalisme. Dan ben je wat voorzichtiger met complottheorieën tegen Turkije zou je denken. Maar in de algemene joligheid waren ook zij kennelijk wat roekeloos geworden. Ook typisch Nederland: als het gezellig wordt, voelen we ons Formule 1-piloot.

Toch ontsnapte aan Wesley Sneijder een raar zinnetje: „Oranje moet gewoon door met Danny Blind als bondscoach, ook na uitschakeling.” Hij zei het nadat hij een apart onderhoud had gehad met de leider. Zoon Daley had eerder al geopperd dat zijn vader ook na mislukte EK-kwalificatie er niet aan dacht de handdoek te gooien. Robin van Persie tenslotte prevelde de twee na, zij het iets zuiniger: „Blind moet niet weg.”

Toch gek dat vóór een beslissende wedstrijd de positie van de bondscoach wordt gebarricadeerd door kopstukken van de selectie. Vanwaar die urgentie? Kon dat niet een dagje wachten? Was het Danny Blind zelf die bepaalde spelers met vermeend gezag aanmoedigde een voorschot te nemen op zijn aanblijven als keuzeheer? Dan lijkt het op politiek en was die feeststemming op het trainingsveld pure fake. Prangende vraag: geloven de spelers eigenlijk zelf nog in een goede afloop? Deed Blind misschien zo gek omdat de Apocalyps door zijn hoofd raasde?

Zoals hij stond te stoeien en te lachen op het trainingsveld had ik hem in jaren niet meer gezien. Hij draafde mee in wilde partijtjes zodat hij met een sluier zweet van het veld afstapte. Van de ochtend tot de avond zat hij in trainingspak. Als herboren voetballer, bijna. Blind was mij iets te ostentatief jongetje om geloofwaardig te zijn in zijn uitgestald optimisme.

Toneelspel.

Maar alla, alle middelen zijn goed als ze Oranje over de streep kunnen helpen. Vroeger werd door de KNVB op eindtoernooien een cabaretier ingehuurd ter vermaak van de selectie. Die was er in Kazachstan niet bij en dus zetten Sneijders cs. zelf maar de zotskap op. Alleen Memphis Depay bleef geheel in zichzelf gekeerd en ook Robin van Persie had last van reuma in de lachspieren.

Jasper Cillessen? Oorworm voor het leven, valt te vrezen.