Wandelen in het voetspoor van Jan Prins

Langs het onlangs geopende Nieuwe Maas Parcours ontdekt de wandelaar de rivier. Hier is de stad op haar nuchterst en stoerst.

Wim de Jong.Rien Zilvold

Zo luidt de strofe uit het bekende gedicht ‘Rotterdam’ van Jan Prins. Op dit gedicht is Het Nieuwe Maas Parcours geïnspireerd, een nieuwe, 28 kilometer lange wandelroute langs de rivier. Foto's Rien Zilvold Foto Rien Zilvold

Londen heeft het Theemspad, Parijs haar eigen fiets- en wandelroutes langs de Seine, en Rotterdam beschikt sinds kort over het Nieuwe Maas Parcours (NMP), een toeristische trail van 28 kilometer langs de zuid- en noordoever van de Nieuwe Maas. Het traject strekt zich uit van de Maastunnel in westelijke richting tot de Van Brienenoordbrug aan de oostzijde van de stad.

Langs het NMP laten de rivier en de stad zich op vele plekken van hun indrukwekkendste kant zien. De neiging om na elke honderd meter even te stoppen voor de zoveelste foto van de Rotterdamse skyline is moeilijk te onderdrukken. En het ene panorama op de rivier is nog adembenemender dan het andere.

Tegelijkertijd maakt dit rondje langs de Maas ook ondubbelzinnig duidelijk dat de herontdekking van de schoonheid ervan nog maar van zeer recente datum is. Rotterdam is na de Tweede Wereldoorlog wederopgebouwd met haar rug naar de rivier, en dat kun je lopend op het Nieuwe Maas Parcours nog overal vaststellen. Exemplarisch voor die decennialange onverschilligheid jegens de Maas zijn de bebouwing en de inrichting van de Piet Smitkade, op de zuidelijke helft van het traject.

Hoezo uitzicht?

De luxe flats aan deze straat bij De Kuip, nota bene pal aan het water gelegen, hebben vreemd genoeg niet eens een balkon dat op de rivier uitkijkt. Nog wonderlijker is de plaatsing van het straatmeubilair dat diezelfde Piet Smitkade wat aantrekkelijker zou moeten maken. Menige zitplek die daar voor flanerende omwonenden en passanten in de straat is verankerd, kijkt uit op de parkeergarage in plaats van 180 graden gedraaid op de rivier!

Nauwelijks terrassen

Wie op de zuidoever van het uitzicht op de Maas wil genieten en er wat bij wil drinken, heeft het al helemaal niet gemakkelijk. Alleen Italiaans restaurant Borgo d’Aneto is gezegend met een terras. Pas wanneer op die zuidelijke trajecthelft van het NMP de Wilhelminapier in beeld komt, is er werkelijk keuze om ergens neer te strijken.

Ook aan de overkant van de rivier blijkt het trouwens lang geen vanzelfsprekendheid: de rivier als magneet voor toeristen, wandelaars en fietsers. Op de Boompjes en de Maasboulevard blijft het gevoel nooit ver weg dat Rotterdam eigenlijk niet is gemaakt om ervan te genieten.

Daar staat op het NMP veel verrassends tegenover. De Parkkade en de Willemskade zijn wel degelijk aan het uitgroeien tot echte boulevards. Het groene Eiland van Brienenoord is ook voor Rotterdammers die er nog nooit geweest zijn een ontdekking. Net als de vlakbij gelegen Kreeksehaven, die de rijke scheepsbouwer E.H. Eerland eind vorige eeuw vol legde met een aantal immense, witte woonarken. Alsof je in Florida aan de wandel bent.

Andere onverwachte highlights op de route: de in volle glorie gerestaureerde gevels van de Feijenoordkade, de oude pakhuizen en loodsen aan de Piekstraat, de Nassaukade waaraan de monumentale kantoor- en fabriekscomplexen van Unilever zijn gevestigd en het stukje Katendrecht langs de Maashaven.

Het zijn misschien niet de ‘hotspots’ die de homo turisticus in grote aantallen naar de stad zullen lokken. Maar bij deze en gene zou juist hier de Rotterdamliefde wel eens hevig kunnen ontbranden. De stad is er op haar nuchterst en stoerst. Waar Rotterdam verder ook allemaal last van heeft, in elk geval niet van de ‘verhipstering’ die van alle Amsterdamse wijken een enclave van espressobarretjes en ‘authentieke’ hamburgerzaakjes maakt.

Dichterlijke inspiratie

Het Nieuwe Maas Parcours is uitgestippeld door vier hartstochtelijke Rotterdammers, onder wie Frans Meijer, voormalig directeur van de Centrale Bibliotheek, en schrijver en stadschroniqueur Jan Oudenaarden. De inspiratie ervoor leverde de Rotterdamse zee-officier Christiaan Louis Schepp (1876-1948), die onder het pseudoniem Jan Prins een aantal gloedvolle gedichten over Rotterdam en de Maas schreef.