Tradities Kruiskade erfgoed?

170 nationaliteiten met evenzoveel tradities. Tijd voor een studiedag.

In Toko 51 op de West-Kruiskade buigen wetenschappers zich vandaag tijdens een studiedag over de vraag welke tradities uit de stad een plek verdienen op de Nationale Inventaris voor Immaterieel Cultureel Erfgoed.

Vooralsnog bevat deze lijst hoofdzakelijk oud-Hollandse gebruiken als bloemencorso’s en moutwijn stoken. Multiculturele tradities ontbreken. Een gemis, volgens het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed (NCVIE), medeorganisator van de studiedag ‘Het ritme van de stad’.

Op de West-Kruiskade wonen zo’n 170 verschillende nationaliteiten. Het is een straat waar tal van wijkbewoners en organisaties zich bezighouden met multiculturele tradities. Neem het drakenfeest met Chinees Nieuwsjaar, hindoefeest Divali of de Afro-Surinaamse spiritualiteitenwinkels.

De Alliantie West-Kruiskade nam dit voorjaar het initiatief om een selectie van dit levende erfgoed op de nationale erfgoedlijst te plaatsen. Hard nodig, volgens de alliantie, omdat ze anders dreigen te verdwijnen.

Arjan Chan, voorzitter van de stichting achter het Chinees Nieuwjaarsfestival in Rotterdam, ziet het wel zitten de jaarlijkse viering langs deze weg voor het voetlicht te brengen. Allereerst om het te behouden voor de Chinese gemeenschap en de West-Kruiskade, maar ook voor de fondsenwerving. „Dat was dit jaar een groot probleem”, aldus Chan. Wegens geldgebrek ging het festival niet door.

Wetenschappers, erfgoedspecialisten en bewoners moeten het in Toko 51 eens worden over wie mogelijk een plakkertje met ‘immaterieel erfgoed’ verdient. Straattaal, hoort dat erbij? En hoe zit het met graffiti spuiten?

„Het is nog onduidelijk of dit botst met de UNESCO-conventie over werelderfgoed”, aldus Albert van der Zeijden, NCVIE-beleidsmedewerker. Nederland tekende die 2012.

Het belang is groot. „Als een traditie wordt opgenomen, voelt dat als een erkenning.”