Panische blik

Het is meer een erfenis van eerdere, verlichtere generaties dan onze eigen verdienste, maar Nederland is in vele opzichten een beschaafd land. Een voorbeeld daarvan is dat we een systeem hebben van sociale woningbouw dat tot doel heeft om het ook voor minder bedeelden mogelijk te maken om in een huis te wonen. Want iedereen heeft een huis nodig, zo werd er ooit terecht gedacht. De staat zag het als haar nadrukkelijke opdracht om daarin te voorzien. Het systeem vertoont gebreken, er zijn te weinig goedkope huizen en ze zijn misschien niet goedkoop genoeg, er zijn scheefwoners en wachtlijsten, dat is allemaal waar, maar het feit dat er zo’n systeem bestaat, is een teken van beschaving.

Het spreekt vanzelf dat ook vluchtelingen die in Nederland worden toegelaten, die zich in Nederland bevinden en krachtens artikel één van onze Grondwet onder gelijke omstandigheden gelijk dienen te worden behandeld als geboren Nederlanders, toegang hebben tot dit systeem. Juist zij. Zij zijn gevlucht voor armoede, onderdrukking en oorlog en hebben huis en haard moeten verlaten. Zij kunnen nergens anders naartoe. Volgens de spelregels die we in ruimhartigere tijden hebben opgesteld, krijgen ze zelfs voorrang bij de toewijzing van huizen. Dat is niet alleen een teken van beschaving, maar ook van gezond boerenverstand. Als we willen dat ze zo snel mogelijk deel uitmaken van onze samenleving, moeten we hen om te beginnen vooral fatsoenlijk huisvesten. Anders krijg je geheid problemen.

Natuurlijk zijn er Nederlanders die dat niet eerlijk vinden. Zij staan misschien zelf op een wachtlijst en zien buitenstaanders voorpiepen. Zij denken er speciale rechten aan te kunnen ontlenen dat zij in Nederland zijn geboren en ondervinden een sterk gevoel van onrechtvaardigheid. Dit probleem los je op door meer goedkope huizen te bouwen. Iedereen blij.

Er is echter één gegarandeerd recept om deze autochtone onvrede op te stoken tot een steeds groter probleem en dat is als politici, met een panische blik op de peilingen en beducht voor het succes van populistische stromingen, begrip gaan opbrengen voor de mentaliteit van het eigen volk eerst dat aan deze onvrede ten grondslag ligt.

In het Kamerdebat van eergisteren over de begroting van het ministerie van Wonen en Rijksdienst zei de VVD dat ze asielzoekers de toegang tot de sociale woningmarkt wil ontzeggen. Vluchtelingen moeten volgens de partij worden gehuisvest in containers.

Wat wil je daar nou mee bereiken? Hoe lang heb je nagedacht voordat je dit voorstel deed? Kijk, ik snap het wel. De VVD wil stoer doen. Ze voelt de hete adem van Geert Wilders in haar nek. Containers, dat klinkt lekker basic. We gaan in geen geval de indruk wekken voor het volatiele electoraat dat we negers in de watten leggen. Maar nog maar een paar weken geleden schrokken we ons kapot toen vluchtelingen die zich verborgen hadden in een container stikten op onze eigen, voorbeeldig onderhouden, Europese snelwegen. Schande spraken we ervan. Containers zijn welhaast het symbool van de onmenselijke en mensonterende toestanden die vluchtelingen hebben moeten ondergaan om tot ons te geraken, als ze het al hebben gehaald. En nu ga je ze met al hun trauma’s uitgerekend terugstoppen in containers?

De VVD sprak ook over leegstaande kantoren als alternatief voor de containers. Dat is al een veel beter idee. Leegstaande winkelpanden kunnen we misschien ook ter beschikking stellen. Geef hun er dan ook meteen een werkvergunning bij om een bedrijf op te starten in die leegstaande kantoren of om eigen winkels te runnen in onze binnensteden.