Een aflevering van Tegenlicht? Dat is dan duizend euro, alstublieft

Op tv-beurs MIPCOM ontmoeten 2.000 tv-makers 4.500 klanten.

Deelnemers aan ‘Dance Dance Dance’ (RTL 4). Foto William Rutten

„Are you buying or selling?” Het is de eerste vraag die je krijgt op tv-beurs MIPCOM in Cannes. Beneden in de kelder van het festivalpaleis is de markt. Zo’n 2.000 tv-bedrijven uit de hele wereld hebben er een standje, om hun programma’s te slijten aan de 4.500 kopers die rondlopen. Veel kleurige plaatjes van Aziatische tekenfilms, maar ook Arabische kostuumdrama’s, kabbelende lentebeken van My Zen TV en Virtual Reality-porno.

Ergens in dat doolhof staat de NPO. Op de toonbank staan bakjes drop en liggen gratis dvd’s van de NOS-documentaire In de rij voor Anne Frank. Kaisa Kriek doet al twintig jaar de internationale verkoop voor de publieke omroep; vier beurzen per jaar. „Ik verkoop veel documentaires, vooral afleveringen van Tegenlicht, zo’n vijftig uur per jaar. De VPRO maakt hiervoor Engelstalige versies, onder de naam Backlight. Afleveringen over Griekenland en IS doen het goed.” Verder verkoopt Kriek veel afleveringen van Document van KRO-NCRV over kwesties die dicht bij de mensen liggen: ziekte, dood, lesbisch stel wil een kind.

De prijs hangt af van de grootte van het land. Tsjechië betaalt duizend euro voor 50 minuten, Duitsland dertigduizend. Dat is niet veel geld. Volgens de VPRO kost het maken van één Tegenlicht bijvoorbeeld 80.000 euro.

Kant en klaar

De NPO verkoopt alleen kant-en-klare programma’s. De kopers zijn voornamelijk andere publieke omroepen, uit Europa en Zuidoost-Azië. De formats (programmaconcepten die in ieder land een eigen versie krijgen) worden verkocht door de losse omroepen of door de productiebedrijven, die vaak onderdeel zijn van internationale groepen. Misdaadserie Penoza (uitgezonden door KRO-NCRV) is bijvoorbeeld van Endemol.

Daadwerkelijk iets verkopen op de MIPCOM gebeurt niet vaak. Het is meer een gelegenheid om al je relaties te ontmoeten en de catalogus door te spreken. De lange lijst afspraken is vooraf gemaakt. Kriek: „We sluiten ook deals ter plekke, maar de hoeveelheid varieert per beurs.” Soms komt er iemand aanlopen. Twee Japanse dames nemen bijvoorbeeld de Anne Frank-dvd mee. „En eerder kwam er een Rus die historische documentaireseries zocht. Maar die hebben we niet.”

Kriek heeft de beurs zien veranderen. „Vroeger hadden de kopers meer vrijheid om te kopen wat ze wilden. Nu moeten ze eerst terug naar huis om het aan de zendermanagers te vragen. En alles moet nu per se vijftig minuten duren.”

Talpa in zeecontainer

In de kelder zijn de goedkoopste stands, op de eerste verdieping en op het dak zijn de duurdere plaatsen. Echt duur is het als je buiten een eigen strandtent hebt, zoals Sony, Disney en Fox – de grote jongens.

Klein en chic is het paviljoen van de Nederlandse tv-producent Talpa, die enigszins apart staat. Geen wit tentdoek, maar blank hout en zwart staal. „De basis is een zeecontainer”, zegt Maarten Meijs, managing director van Talpa Global. „Voordeel: we kunnen hem zelf meenemen, dus we hoeven hier niets te huren. Bovendien hebben we bij regen niet dat getik op het tentdoek.”

In tegenstelling tot de NPO doet Talpa grote zaken. Het bedrijf van John de Mol – dat hij in maart voor een half miljard verkocht aan het Britse ITV – richt zich hoofdzakelijk op formats. De grote hit is The Voice, dat inmiddels in 65 versies overal op de wereld is te zien. Woensdag was de finale van de Chinese versie voor vermoedelijk 200 miljoen kijkers.

Beoogd opvolger is Dance Dance Dance, de danswedstrijd waarin sterren beroemde videoclips nadansen. Een opsteker voor Talpa is dat de show is opgenomen in de selectie van meest opzienbarende nieuwe formats – het populairste programmaonderdeel van de MIPCOM. Voor de dansshow is veel serieuze interesse, zegt Meijs. Maar hij heeft nog geen deals. „Binnenkort komen we met nieuws. Ik denk dat Duitsland de eerste is. Het is belangrijk dat de show in de eerste landen een succes wordt, want dan volgen de andere landen vanzelf.”

Ondanks de opmars van online video doet Talpa nog steeds veel zaken met reguliere tv-zenders. „Televisie blijft het belangrijkste massascherm, maar je moet het digitale wel meepakken.” Talpa levert daarom totaalpakketten, met online en mobiele toepassingen. Bij Dance Dance Dance zit bijvoorbeeld een app waarmee je op je mobiel of tablet tijdens de show extra filmpjes krijgt, die synchroon lopen met de uitzending. Doordeweeks, tussen twee uitzendingen in, kun je bijvoorbeeld zelf meedoen met danslessen. „We willen een ervaring leveren voor de hele familie. De kinderen kunnen dan naast vader en moeder op de bank met hun mobieltje meedoen.”