De dans die iets weg heeft van Twin Peaks

Nog voor choreografe Ann Van den Broek tijdens de Nederlandse Dansdagen in Maastricht de Zwaan voor de meest indrukwekkende dansproductie van seizoen 2014-2015 in ontvangst had genomen, was het eerste hoogtepunt van het nieuwe seizoen al een feit.

Franck Chartier, een van de oprichters van het Belgische collectief Peeping Tom, creëerde met The Lost Room een meeslepend werk voor het Nederlands Dans Theater; inventief, grappig en ontroerend. Bovendien injecteerde hij het minder hechte The Missing Door (2013) van zijn Peeping Tom-collega Gabriela Carrizo met een dramatische lading. Zo is een prachtig tweeluik ontstaan, dat het NDT presenteert onder de noemer Start Again.

In The Lost Room keren personages uit Carrizo’s stuk terug. Chartier ‘vertelt’ als het ware de voorgeschiedenis van het eerdere werk, en schetst in een aantal scènes verschillende fasen uit het leven van een verwarde vrouw die haar kind verliest en tot nog diepere wanhoop vervalt.

Haar demonen, die letterlijk als lijken uit de kast verschijnen, volgen haar uiteindelijk over de rand van het balkon. Maar er zijn ook beelden van gelukkiger tijden. Een paar dat virtuoos over de vloer rolt en buitelt, verbeeldt de uitbundige passie waarmee het kind ooit is verwekt. Een ander stel vertolkt de tedere drie-eenheid van het jonge gezin.

Waan en werkelijkheid, heden, verleden en toekomst van verschillende personages slingeren om elkaar heen. Zo ziet de poetsende man uit ‘deel 1’ zichzelf terug als grijsaard. In een andere nachtmerrieachtige scène beweegt een hoofd los van de romp. De sfeer heeft iets van de televisieserie Twin Peaks, even absurd, onheilspellend en oogstrelend.

Een absolute aanrader.