Klimaat

Wanneer is iets klimaatgeld?

De opluchting in Frankrijk zal groot zijn. Uit een gisteren in Lima gepresenteerd rapport van de OESO, de organisatie van geïndustrialiseerde landen, blijkt dat het niet slecht gaat met de financiering van klimaatbeleid. Vorig jaar was 62 miljard dollar beschikbaar, het jaar ervoor 52 miljard.

Dat betekent dat de 100 miljard dollar per jaar vanaf 2020 voor het internationale klimaatfonds in zicht lijkt te komen. Dat geld hebben de rijke landen beloofd voor hulp aan landen die zelf niet genoeg geld hebben om klimaatverandering te bestrijden.

En de Fransen vreesden dat hun top in Parijs wel eens verstoord zou kunnen worden door het geruzie over geld. ‘We willen niet dat COP21 [codenaam voor de top in Parijs] in gijzeling wordt genomen doordat op het laatste moment nog moet worden onderhandeld over financiering’, zei een Franse onderhandelaar tegen de Wall Street Journal.

Zoals Thoriq Ibrahim, minister van Milieu van de Malediven, dreigend zei tegen persbureau Reuters:

‘Climate finance is not only needed to realize climate solutions, it is essential to restoring the trust needed for a successful outcome in Paris.’

Driekwart naar mitigatie

Volgens de OESO ging vorig jaar ongeveer driekwart van al het geld naar het reduceren van broeikasgassen, 17 procent naar aanpassing aan een veranderend klimaat. En de rest naar projecten die een soort mix zijn van mitigatie en adaptatie – de ontwikkelingslanden zien graag dat er meer geld komt voor aanpassing.

Bij de presentatie zei Angel Gurria, secretaris-generaal van de OESO:

‘Our estimates paint an encouraging picture of progress. We are about halfway in terms of time [between the pledges made in 2009 and the deadline of 2020] and more than halfway there in terms of finance, but clearly there is still some way to go.’

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry sprak van ‘duidelijke vooruitgang naar de 100 miljard-doelstelling’ die zal bijdragen aan het vertrouwen dat klimaatgeld zal blijven toenemen.

Vertrouwen, dat is eigenlijk het onderwerp van het OESO-rapport. Misschien nog wel meer dan over het geld zelf, gaat het rapport over de beoordeling ervan. Wanneer is iets klimaatgeld? Hoe voorkom je dat geld dubbel wordt geteld? Hoe weet je zeker dat landen transparant zijn? Hoe tel je geld uit private financiering? De auteurs schrijven:

We believe this to be a robust estimate, based on a transparent methodology that allows us to minimise the risks of double counting where multiple public actors are involved in financing an activity alongside private finance. Our estimates also take into account the fact that multilateral flows – both public and mobilised private – are due to the efforts of developing and developed countries and we only count the efforts of developed countries in our estimates.

De OESO realiseert zich dat het rapport geen definitieve antwoorden geeft op alle vragen. Maar als eerste aanzet is het waarschijnlijk voldoende om de Fransen voorlopig gerust te stellen.

 

Blogger

Paul Luttikhuis

Buitenlandredacteur Paul Luttikhuis volgt op dit blog nieuws over klimaatverandering. Hij schrijft over sociale en economische gevolgen, over manieren waarop landen zich daarop voorbereiden, over nieuwe wetenschappelijke inzichten en over de onderhandelingen na ‘Parijs’. Regelmatig zullen gastauteurs hun licht laten schijnen op deze thema’s.