Nimby-arrogantie van de Randstad

Elk ander woord dan vluchtelingentsunami als het gaat om 1.400 mensen die in een gehucht van 130 inwoners geplaatst worden, is misplaatst. Moet je eens in Amsterdam proberen, betoogt Ebru Umar.

Nee, wij critici van de vluchtelingentsunami willen niet cynisch zijn. Ook wij zien dat het mensen zijn. Ook wij geloven dat een aantal écht opvang nodig heeft. Ook wij zijn tegen de oorlog in Syrië. Maar als je de beelden ziet van die wanhopig protesterende vrouw die de berm in werd geduwd nadat ze staatssecretaris Dijkhoff belette door te rijden, dan wordt het tijd om realistisch te zijn. Want de 130 inwoners van Oranje zijn – woonwagenbewoners of niet – ook mensen.

Sinds Merkel de Europese grenzen opengooide en Rutte in haar kielzog de lofzang op vluchtelingen hield, weten we dat er geen ontkomen aan is. ‘Het zijn mensen’ is het mantra. Maar op de een of andere manier wonen degenen die dat het hardst roepen, nooit daar waar die vluchtelingentsunami plaatsvindt. Elk ander woord dan vluchtelingentsunami als het gaat om 1.400 mensen die in een gehucht van 130 inwoners geplaatst worden, is misplaatst.

Om het geheel nog meer te downplayen wordt het aantal van 1.400 in twee delen gesplitst: er zijn al 700 mensen opgevangen in het vakantiepark, daar komen nog 700 bij. Kan makkelijk. Het park biedt ruimte voor 1800 – een getal dat nog niet hardop uitgesproken wordt. Nee, op het geheel van 16 miljoen Nederlanders is 1.400 niet veel. Maar op het geheel van 130 inwoners is het meer dan een vertienvoudiging. De 130 mensen worden in de media weggezet als tokkies. Mensen waar je overheen kunt lopen – of rijden, in het geval van Dijkhoff. Wie het in zijn hoofd heeft gehaald om in een omgeving meer dan tien keer zoveel vreemdelingen te plaatsen dan er locals zijn, leidt duidelijk aan een nimby-complex. Zolang het not in my back yard is, is alles geoorloofd. Zet het eens in een stadsperspectief: 1400 vluchtelingen in Oranje is hetzelfde als 8 miljoen vluchtelingen in Amsterdam. Dat de getallen kleiner zijn, maakt voor het samenlevingsgevoel niets uit: de oorspronkelijke bevolking wordt een minderheid. Toch zal het in Amsterdam nooit gebeuren. Ten eerste omdat de beleidsmakers er wonen, ten tweede omdat bijdehante Nederlanders hun buren zijn. Bovendien ligt er in Oranje een ongebruikt vakantiepark en of daar nou vakantiegangers of vluchtelingen komen: wat is het probleem?

Terwijl het probleem duidelijk is. Vakantiegangers zijn westerlingen met onze eigen waarden, normen en gebruiken. Bovendien kun je ook dit argument vertalen naar Amsterdam: er staan tienduizenden vierkante meters kantoor- en woonruimte leeg en de stad wordt toch al bevolkt door toeristen. De blanco blikken die bij die opmerking horen, laat ik over aan de eigen verbeelding. Want vreemdelingenopvang is prima, het hoort. Het moet. Het is menselijk. Maar wel uit het zicht, wel in de buurt van anderen die onbelangrijk zijn. En veel onbelangrijker dan 130 woonwagenbewoners in Oranje wordt het niet. Al zijn het mensen. Daar kun je gerust overheen rijden.

PS. Wat ik zou doen als er 8 miljoen naar Amsterdam komen? Mijn huis verhuren. In een stad waar ik de minderheid ben, wil ik niet wonen. Maar als ik er geld aan kan verdienen, is dat nog enige genoegdoening.

    • Ebru Umar