Lachkick, maar dan moet je wel geblowd hebben

Het was een kwestie van tijd voordat er van de serie Popoz een film werd gemaakt. Voor wie deze politiespoof niet kent: het is New Kids-humor plus. Net over de grens van smaak en betamelijkheid, maar wat minder plat (alhoewel: aan tieten geen gebrek) en gebracht in een lobotomietempo en met anti-timing die, mits in de juiste geestesgesteldheid of met een joint genoten, vast een lachkick kan veroorzaken.

Ivo en Randy zijn twee agenten die sinds de politieacademie niets hebben meegemaakt. Tot ze per ongeluk een drugsbende oprollen, met Pierre Bokma als Dr. Evil-achtige schurk die hopelijk ooit een eigen film krijgt. Maar de timing klopt vaak niet, en de zaak gaat slepen. Met wat meer geld en aandacht zouden regisseurs Smits en Van den Eshof (Zombibi) zomaar de Nederlandse Simon Pegg en Edgar Wright kunnen worden – aan hun komische talent ligt het niet. Maar misschien floreren dit soort parodieën alleen in een filmcultuur die zelf voldoende genrefilms maakt om de draak mee te steken?