Column

Heel de islamitische diaspora wil bakken

Zelfs de grootste fans van Heel Holland Bakt (MAX) geven toe dat het derde seizoen niet zo opwindend verloopt. Dat heeft vooral te maken met een zekere onbestemdheid van de deelnemers.

Daarentegen sleepte seizoen 6 van het origineel, The Great British Bake Off (BBC1), de hele natie mee in een emotionele achtbaanrit. Gisteren werd Nadiya Hussain (30) uit Leeds de winnares. De huwelijkstaart gaf de doorslag, hoewel ze die moest ontberen bij haar eigen bruiloft.

De tranen stroomden overvloedig, bij haar en de kijkers, maar haar door een hoofddoek omkranste gezicht grossierde het hele seizoen al in spectaculaire expressies. Internet is er dol op en vervaardigde talloze montages van Nadiya’s uiterst zichtbare emoties.

De fulltime moeder van drie kleine kinderen werd geboren in Luton, maar haar ouders kwamen uit Bangladesh. Toen haar vader in zijn restaurant alleen maar ijs als dessert wist te serveren, omdat de Bengaalse traditie niet zo gericht is op patisserie, begon zij zich toe te leggen op het bakken. Hoewel ze in de eerste ronde als laatste eindigde bij de technische opdracht, groeide ze in de loop van de competitie en bleek, ook tot haar eigen verrassing, heel goed uit te voeten te kunnen met chocola, roomboter, gist en slagroom.

Er zit een moraal in dit verhaal. Terwijl de Duitse bondskanselier Angela Merkel gisteravond de uitspraak „Wir schaffen das” („Wij kunnen het aan”) herhaalde over de opvang van honderdduizenden asielzoekers, hield de Nederlandse televisie vol dat Nederland naar aanleiding van hetzelfde onderwerp in een soort van prerevolutionaire situatie zou zijn beland. Terwijl onze premier Coca-Cola drinkt in Atlanta, komt het volk massaal in opstand en geeft gehoor aan de oproep van Geert Wilders (PVV) tot verzet tegen de overheid.

Dat is het frame, maar in werkelijkheid zien we alleen maar telkens opnieuw de licht hysterische vrouw die zich in Oranje voor de BMW van de staatssecretaris wierp en bij de verwijdering door een rechercheur of bewaker een elleboog brak. En voor elke microfoon die Nieuwsuur bewoners van Amsterdam-Noord of Rotterdam-Zuid voorhoudt, wordt grif ontkennend geantwoord op de vraag of de regering wel genoeg naar de mensen luistert.

Ik trek al die verongelijkte, goed doorvoede slagroom- en roomboterkoppen niet meer zo goed, evenmin als de politici die angstig buigen voor de vermeende, vooral in de media gecreëerde volkswoede.

Wat Nadiya, ook de favoriet van premier David Cameron, duidelijk maakt is dat migranten niet hierheen komen om ons tot de islam te bekeren, het nuttigen van shoarma en falafel op te dringen en de eer van onze dochters te roven, maar misschien juist omdat ze willen leren onze taarten te bakken. En dat heeft minder te maken met de aantrekkelijkheid van banketbakkersroom, marsepein en cake, dan met de verleidelijke uitdaging jezelf in vrijheid te ontplooien.

Nadiya verbijsterde zichzelf doordat ze veel meer bleek te kunnen dan ze ooit gedacht had. Wat migranten in Noordwest-Europa zoeken zijn minder onze vleespotten dan de mogelijkheid om zelfs als beste taartenbakker jezelf te kunnen zijn.