Dierennamen

Inge Steenhuis tekent en schrijft over Oost-Groningen

Wij hadden een oersterk paard speciaal voor het kantjesploegen. Als een zware trekker wegzakte, kon je een voorzichtig stappend paard gebruiken langs de sloten. Het was een Belg, een koudbloed. Dat wil zeggen: weinig temperament, maar heel werkwillig. Hij heette Simson. Als het regende, kon je onder hem gaan zitten schuilen en zolang de bui duurde, verzette hij geen poot – om je niet te raken.

Bij mijn vriendje thuis hadden ze ook een Belg, net zo sterk, alleen werden zij niet geleid door Bijbelse symboliek. Die heette Tarzan. Onze topkoe heette Melkbron 42. Een verre over-opa Steenhuis had haar oermoeder nog gefokt en die koe al Melkbron 1 genoemd. De hond heette Pronkie. Onbelangrijker dieren als schapen en katten hadden geen namen.

Toen kwam in de zeventiger jaren een nieuw fenomeen op: de hobbyboer, in de vorm van onze nieuwe buren. Ze hadden één koe: Bella. Ook een paard: Olivier. Na een paar jaar verhuisden ze terug naar de Randstad, want ze waren er helemaal klaar mee hier. Wij kregen Bella en Olivier. Gratis.