Column

Vredesbesprekingen met Israël en Palestina

Sepp Blatter is een vredestichter, dat is niet algemeen bekend. Hij is in de voetsporen getreden van de Amerikaanse president Bill Clinton die vijftien jaar geleden de Palestijnse leider Yasser Arafat en de Israëlische premier Ehud Barak tot vredesbesprekingen en een publieke handdruk aanzette. Al heeft dat niets opgeleverd, zoals we bijna elke dag zien.

Al enkele malen heeft de FIFA-president het voor elkaar gekregen dat de voorzitters van de voetbalbonden van Israël en Palestina elkaar de vijf gaven. Ofer Eini (Israël) en Jibril Rajoub (Palestina) deden dat vrijdag opnieuw, in Tel Aviv, en ditmaal onder toeziend oog van de Zuid-Afrikaan Tokyo Sexwale. Hij is voorzitter van het Israël-Palestina Comité dat de FIFA op initiatief van Blatter heeft ingesteld om zo te pogen de relaties tussen deze twee organisaties te verbeteren. De FIFA gelooft duidelijk in een tweebondenoplossing.

Sexwale kan Blatter ook van andere bruikbare informatie voorzien. Namelijk hoe de tralies van een gevangeniscel er aan de binnenkant uitzien. Hij zat jaren vast op Robbeneiland, samen met onder anderen Nelson Mandela en de huidige president van Zuid-Afrika, Jacob Zuma.

Want Blatter mag dan voor vredesapostel spelen, veel vrienden houdt hij niet over. Grote sponsors van de FIFA eisen nu ook zijn aftreden en de Zwitserse justitie doet een strafrechtelijk onderzoek naar zijn betrokkenheid bij corrupte handelingen. Sepp heeft eigenlijk nog maar één fan: dochter Corinne, die haar vader als slachtoffer ziet van afgunst en haat. „Ik was bang dat ze hem geboeid zouden wegvoeren”, zei ze zondag in de Zwitserse krant Blick, over een droombeeld dat menigeen koestert. „Ik kan het niet geloven dat hij naar de gevangenis zou moeten.”

Daar zat Sexwale dus ooit wel en op Robbeneiland ontspon zich iets moois. De gevangenen richtten er de Makana voetbalbond op en organiseerden competities die geheel volgens de officiële reglementen verliepen. Inclusief allerlei commissies, play-offs en een transfersysteem. Zuma was aanvoerder van Rangers FC en behaalde zijn scheidsrechtersdiploma. Mandela mocht van de autoriteiten niet meedoen, maar Sexwale wel. „We lapten alle regels van apartheid aan onze laars”, zei hij later, „maar de regels van FIFA werden altijd nageleefd.”

ANC-kopstuk Sexwale werd vrijgelaten in 1990; van 2009 tot en met 2013 was hij minister van Huisvesting. Ook werd hij rijk met handel in diamanten en olie. En nu probeert hij de bonden van Palestina en Israël tot elkaar te brengen. Eerder dit jaar trokken de Palestijnen pas op een laat moment op het FIFA-congres een voorstel in om Israël te schorsen, wegens de tegenwerking die Palestijnse voetballers ondervinden als ze hun sport willen beoefenen.

Intussen blijft ook Blatter zich met het Midden-Oosten bemoeien, nadat het WK-organisatiecomité vorige week een idioot besluit nam. Op het programma staat, volgende week, de kwalificatiewedstrijd tussen Palestina en Saoedi-Arabië. Maar de Soedi’s weigeren naar het Faisal Al-Husseini Stadion te reizen. Dat ligt in in ar-Ram, een stad op de Westelijke Jordaanoever. Want dan moeten ze door Israël reizen, met allerlei controles in een land dat ze niet erkennen. De Verenigde Arabische Emiraten speelden onlangs wel zonder probleem op Palestijnse grond, dus zou je zeggen: Saoedi-Arabië doet moeilijk. Als die Arabieren niet willen komen voetballen, geef de punten dan maar aan de Palestijnen. Nee, zei het WK-comité, we verplaatsen de wedstrijd naar neutraal terrein, in Jordanië. Voorzitter van dat comité is, hallo daar is hij weer: Michel Platini.

Blatter probeert nu via bemiddeling tot een betere oplossing te komen dan waartoe zijn ex-vriend in staat bleek.

En Sexwale (62)? Die overweegt inmiddels zich kandidaat te stellen voor het presidentschap van de FIFA. Meer ingrediënten heeft een schitterend drama toch niet nodig?