Neuriënd zachte dance maken

Het Britse duo Disclosure versmelt jazz met hiphop tot verleidelijke dancemuziek. Hun tweede album is net uit.

Disclosure tijdens Alive Festival in Oeiras, Portugal. Foto JOSE SENA GOULAO/EPA

Elvis Presley vond ooit rock-’n-roll uit door blues en country te combineren. Zo’n zestig jaar later kun je zo’n optelsom nog steeds maken. Bij het Britse Disclosure bijvoorbeeld ging het zo: jazz + hiphop = dance.

Howard Lawrence, de jongste van de twee broers die samen Disclosure vormen, zegt: „Toen wij muziek begonnen te maken, luisterde ik de hele dag naar jazz en mijn broer Guy was in de ban van hiphop. Ik ging nooit naar clubs, was geen danstype. Maar toen we gingen spelen, samen, ontstond dit. Ons eigen soort dance.”

Twee jaar geleden werd Disclosure plotseling populair dankzij het debuut Settle, met daarop liedjes als ‘Latch’, gezongen door Sam Smith, en ‘White Noise’, met de cartoonstem van AlunaGeorge. De groep trad op tijdens de grote festivals, had internationale hits en toerde door Amerika. Afgezien van het eigen succes zorgden de twee ook voor nieuw Engels elan in het genre, zozeer dat de jonge dancegarde – Disclosure, Duke Dumont, MNEK en Gorgon City – door The Guardian werd uitgeroepen tot ‘British House Mafia’, verwijzend naar hitmachine Swedish House Mafia (inmiddels opgeheven).

Nu, twee jaar na hun doorbraak, is er het tweede album, Caracal, vernoemd naar een lynxachtig roofdier, waarvan de kop op de grijze hoes staat afgebeeld. De muziek is goeddeels vergelijkbaar met die op het debuut: sluipend, vloeiend, verleidelijk.

De Disclosure-stijl heeft een textuur die wordt ervaren als ‘warm’ en afgerond. Ook in het nieuwe ‘Nocturnal’ en ‘Holding On’ klinkt het weer alsof afzonderlijke klanken met veel vernuft naar elkaar werden toegetrokken en vastgesmeed. Die verklonken sound suggereert warmte, wellicht doordat er geen gaten vallen. Keyboards, spichtige percussie en woelige baslijnen – alles deint met elkaar mee. De muziek van Disclosure verbindt ook de generaties.

Wie zich inmiddels had afgekeerd van de steeds schriller klinkende elektronische dance werd in 2013 verrast door de nostalgische zweem in hun muziek.

Met Sam Smith en Gregory Porter

Belangrijk ingrediënt voor hun nummers zijn de gaststemmen. Op Caracal klinken opnieuw de uithalen van Sam Smith, in ‘Omen’, en bijdragen van onder meer Lorde, en Miguel en The Weeknd. Een van de mooiste nummers is ‘Holding On’, met de diepbronzen klank van Gregory Porter, gevlijd over de eindeloos glooiende beat van zwoele synthesizers en echoënde syllabes.

De liedjes kwamen gezamenlijk tot stand. Howard: „Ik begin op piano. Ik bedenk de akkoorden, begin te zingen, samen met de gastzanger die er toevallig is. We neuriën voor ons uit en zoeken samen naar een onderwerp voor het liedje. We willen een onderwerp dat ons allemaal aanspreekt. Dan vlechten we de melodie aan de akkoorden en gaan Guy en ik het vormgeven. Maar voorwaarde voor een samenwerking is altijd de lijfelijke aanwezigheid van de zanger.”

Howard zingt ook zijn eigen nummers.

Hebben de twee broers een taakverdeling in de studio?

„We vullen elkaar aan. Guy was ooit drummer, hij bekommert zich om het ritme. Ik ben vooral geïnteresseerd in melodie, akkoorden en zang. En dan is er de ‘sound’. We hebben hard gewerkt aan het ontwikkelen van ons eigen geluid, een geluid dat herkenbaar is, nog voordat je onze naam gehoord hebt. Dat is voornamelijk de verdienste van Guy. Hij maakt van elk nummer een echte Disclosure-track.”

Waardoor klinkt de Disclosure-sound warm? „Volgens mij ligt het aan de combinatie van akkoorden, die zijn beïnvloed door mijn jazzliefde. Die warmte heeft ook te maken met onze instrumenten. Zo werken we graag met de Roland Juno 106, een analoge synthesizer uit begin jaren tachtig, met een karakteristieke klank. We gebruiken hem op onze manier, we manipuleren en bewerken elke noot. En dan nog kunnen anderen ons makkelijk nadoen.” Hij wacht even. „En dat doen ze ook. Dat vinden we prima, iedereen kopieert elkaar nu eenmaal. En nee, ik zeg niet wie ik bedoel.” Hij lacht. „Maar het resultaat is dat we nu deel uitmaken van een beweging, een groep mensen die dit soort zachtzinnige dance maakt.”