Column

Kijklast zorgt voor zondags schuldgevoel

Net als kranten gaan televisieprogrammeurs ervan uit dat mensen alleen in het weekend nog tijd te besteden hebben. Ook omroepen stouwen vooral de zondag boordevol met informatieve bijlagen die de kijker met schuldgevoel opzadelen. Want ook als je al het amusement en de sport zou overslaan, is het godsonmogelijk het allemaal tot je te nemen.

Voor geplaagde dagbladabonnees is de term ‘leeslast’ bedacht, maar er bestaat nu dus ook zoiets als ‘kijklast’. Niemand verbiedt de moderne mediaconsument om aan de hand van advies op Twitter of Facebook de meest interessante programma’s in de loop van de volgende week pas te consumeren. Maar met iets meer spreiding van achtergrondinformatie over de week zou de kans dat de tv-kijker zich niet alleen door talkshows laat informeren aanzienlijk toenemen.

Het afgelopen weekend stonden als eenmalige extraatjes onder meer op het programma: een documentaire over de slag bij Waterloo, een uitgebreid programma over 25 jaar Duitse hereniging en een tweedelig verslag in Nieuwsuur van de reis door Noord-Korea van Ellen Brans en Marieke de Vries. Dat laatste is een zeldzame kans, maar toch heb ik al minstens twee keer eerder Nederlandse reportages uit Pyongyang gezien.

Vaste prik zijn natuurlijk de literaire actualiteit in Boeken (VPRO) en de muzikale in Podium Witteman (NTR). Jelle Brandt Corstius nam ons in Grensland (VPRO) mee naar het hart van de Russische mediapropaganda en sprak onder meer met een betaalde internettrol van Poetin.

Dan zijn er de algemene politieke beschouwingen op de vroege zondag, bij respectievelijk De Nieuwe Wereld, met veel duurzaamheid, solidariteit en religie, en in Buitenhof met een iets breder, vaak cynischer venster op de wereld.

Vaak schiet Tegenlicht (VPRO) erbij in – niet omdat het niet interessant zou zijn, maar omdat ik mijn handen al vol heb aan de dramaseries Zwarte Tulp (RTL 4) en Penoza IV (KRO-NCRV), en je toch ook altijd even wilt weten welke heel moeilijke koekjes Heel Holland Bakt (MAX).

Maar ik haal het heus wel in, hoor. Roland Duong behandelde gisteren in Tegenlicht voor- en nadelen van de transatlantische vrijhandelsverdragen TTIP en CETA, die de Europese Unie binnenkort dreigt af te sluiten. Hij reisde ervoor naar onder meer Canada en Oost-Groningen en sprak met vele experts, pro en contra. In zo’n handzaam overzicht kun je moeilijk iets anders concluderen dan: misschien nog even niet.

Maar veel invloedrijker is natuurlijk de komische benadering die Zondag met Lubach (VPRO) opnieuw wijdde aan TTIP en CETA. Verkleed als ABBA zong het duo Yentl & De Boer de Zweedse eurocommissaris Cecilia Malmström toe, op de wijs van Chiquitita. Het onderwerp is bijna referendabel geworden. Maar tijd om al die verdragen zelf te lezen, nou nee, blij dat anderen dat voor ons doen.