Hamming zingt mooi, maar het kan eigener

De 21-jarige zanger/gitarist Lucas Hamming en zijn band waren al gekozen tot huisband bij DWDD voordat de debuut-cd was verschenen. Die cd, HAM, is nu uit, en laat horen dat Hamming veelzijdig is: springerig in openingsnummer Never Let You Down, stevig in Heading Nowhere, lieflijk in Write Me Again.

Hamming heeft een mooie stem en vloeiende manier van zingen; hij glijdt van het ene woord in het andere, en suggereert soms doorleefdheid door een welgemikte, krakerige lettergreep. Toch ontbreekt op HAM een eigen geluid. Dat geldt zowel voor de manier van spelen als voor de composities. Aan gitaargeluid en keyboards is weinig gedaan voor een onderscheidend effect. De rafelige gitaarstijl wordt lang volgehouden, de ‘Oh, oh’-koortjes in bijvoorbeeld Fool klinken te opgewonden.

Soms blijkt dat er meer mogelijk is: zo is Make Me Care een onweerstaanbaar nummer. Solide, stekelig, met gracieuze wendingen.