Voorlichting over voeding is in de jaren ’80 een langzame dood gestorven

Emilie Maclaine Pont doet een oproep om te stoppen met de gezondheidsmanie (25/9). Deze hartenkreet onderschrijf ik. Niet alleen de huidige hype van koolhydraatvrij of -arm, spelt, geen brood, geen zuivel eten, leidt tot eetstoornissen of op zijn minst krampachtig omgaan met voeding. Ook de reclames van enerzijds een superslank uiterlijk en op de andere pagina van de weekbladen de heerlijkste chocola, chips, gebak etc. leiden tot een verwrongen omgang met voeding. Dit verschijnsel maak ik al mee sinds ik in 1990 als diëtist begon te werken. In 2002 ben ik gestopt. Het werk was een druppel op de gloeiende plaat. Mensen die ik op mijn spreekuur sprak, lieten hun oor liever hangen naar de praatjes in de weekbladen en tijdens de verjaardagsfeestjes. En steun van de (huis)artsen was er nauwelijks. Ach, een keer een gebakje is niet erg. Dat is ook zo, alleen voor het opbouwen van vertrouwen en een stevige basis, waren die opmerkingen funest. In de jaren ’80 is de voorlichting over gezonde voeding langzaam doodgebloed. Er was geen belangstelling meer voor. Gelukkig komt daar een kentering in door het blijvend hoge percentage mensen met overgewicht en de toename van diabetes. Het is een lange weg terug en met alleen voorlichting zijn we er niet. Daarvoor is een ingreep in reclame en voedingsindustrie noodzakelijk. Of een boek van toegevoegde waarde is? Ik geloof het niet, er zijn genoeg boeken van het Voedingscentrum over gezonde voeding. Een hype hoeft gezonde voeding niet te worden.

Innovator sociaal domein, oud-diëtist