Vooral boeiend voor paardenzwijmelaars

In de documentaire van Hans Fels over het wereldberoemde lipizzanerpaard wordt de Gestütleiter (opperstalmeester) van Piber gevolgd terwijl hij paarden fokt voor de Spaanse Hofrijschool in Wenen. De elegante witte lipizzanerhengsten, ontstaan door eeuwenlang gericht selecteren en kruisen, waren oorspronkelijk het visitekaartje van de Habsburgse keizers. Tegenwoordig vertonen de schimmels in de Hofrijschool hun kunstjes niet meer aan adel, maar aan toeristen.

In de eerste helft van de documentaire laat Fels uitgebreid een wereld zien waarop de tijd geen vat lijkt te hebben. Barokke kostuums in de Hofrijschool, galopperende paarden in Oostenrijkse weiden.

Pas ver in de tweede helft gaat de opperstalmeester eens kijken hoe elders met lipizzaners wordt omgegaan en ontdekt dat hij eigenaars in de VS tegenwoordig hun favoriete paard klonen.

Fels liet zich inspireren door Dier, Bovendier van Frank Westerman. Maar Westerman probeert in zijn boek via de eeuwenlange menselijke bemoeienis met de lipizzanergenen inzicht te krijgen in onze eigen soort. Hij verbindt de geschiedenis van het paardenras met de Europese geschiedenis, zijn eigen leven, ideeën over de maakbaarheid van de wereld om ons heen. Niets daarvan in Perfect Horse. Fels wil tonen hoe eugenetica of rasverbetering vandaag de dag opnieuw een rol speelt, maar handelt scènes waarin vragen worden opgeroepen over het traditionele fokproces, klonen, of hoe ver je moet gaan om het ‘perfecte paard’ te creëren, te vluchtig af.