Stroopkoeken

Twee printjes afhalen bij de HEMA staat er bovenaan mijn vrij lange boodschappenlijst. Bij de foto/serviceafdeling staat maar één verkoopster en voor mij een lange rij. Als ik eindelijk aan de beurt ben, schuif ik wat nors en ongeduldig mijn orderbon richting de mevrouw achter de kassa. Ik ontvang de door mij bestelde printjes en betaal het gevraagde bedrag. Dan vraagt de caissière op rustige toon: „Wenst u nog gebruik te maken van onze aanbieding?” wijzend op de stapel stroopkoeken naast haar.

„Nee, dank u. Daar word ik maar dik van”, antwoord ik kortaf. „Maar misschien wel gelukkig”, suggereert ze met zachte stem.