Zenuwen hebben nut

Deafheaven-zanger George Clarke zei in december vorig jaar dat hij zenuwachtig werd van de druk op zijn band: hun nieuwe album werd al tot de beste van het jaar gerekend, terwijl ze nog maar vijf procent af hadden. Dat is de impact van hun dappere doorbraakalbum Sunbather (2013), waarop ze onvergeeflijk hard gitaargeweld en krijszang combineerden met lieflijke, akoestische passages. Dat ethos zetten ze voort op het nieuwe album New Bermuda, maar met betere composities. De duistere black metal is meer genuanceerd, en de vederlichte shoegaze zelfverzekerder. Dit is een band met zelfvertrouwen. Dat hoor je in de stekelige openingsriff van ‘Brought to the water’, de zompige Kirk Hammett-achtige solo in ‘Baby blue’ en de prachtige, minutenlange shoegaze in ‘Come back’. De zenuwen van Clarke hebben hun nut gehad: dit is inderdaad een album voor op de jaarlijsten.