Vos of geen Vos, Van der Breggen kijkt al uit naar Rio

Wielrenster

Twee keer zilver, één brons: bij de WK in Richmond trad ze uit de schaduw van Marianne Vos.

Logisch dat Marianne Vos woedend was, nadat ze bij de WK van 2011 in Kopenhagen met luttele centimeters was verslagen door de Italiaanse Giorgia Bronzini. Wie gewend is altijd en overal te winnen, kan nooit tevreden zijn als ze voor de vijfde keer op rij genoegen moet nemen met zilver. Maar balen van je eerste zilveren medaille bij de WK op de weg, na ook al een tweede plaats in de tijdrit en brons op de ploegentijdrit?

„Met de tijdrit had ik nog een dubbel gevoel”, sprak Anna van der Breggen zaterdag in Richmond, nadat ze de Britse Lizzie Armitstead had moeten laten voorgaan in de sprint. Blij met haar derde podiumplaats binnen een week was ze niet. „Nu baal ik gewoon. Ik moet niet zeuren, ik heb een fantastisch jaar gehad. Maar ik kwam hier om te winnen.”

Anna van der Breggen (25) heeft niet de bekendheid van haar wegens overtraindheid afwezige ploeggenote Vos, ‘de kannibaal van het vrouwenpeloton’. Ze wordt nog nergens in één adem genoemd met illustere voorgangers als Keetie van Oosten-Hage of Leontien Zijlaard-van Moorsel. Maar hoeveel rensters wonnen in één jaar de Omloop Het Nieuwsblad, Waalse Pijl, Ronde van Italië en de Tourrit op de Champs-Élysées? Natuurlijk profiteerde ze in 2015 van de absentie van Vos. Maar zilver op de tijdrit én de weg, dat lukte zelfs Vos nooit.

Meesterhelpster

Aan het Zwarte Water in het Overijsselse Hasselt wordt de zevenjarige Anna door oudere broers aangestoken met het wielervirus. Wel zo handig, kon ze hun spullen overnemen. Leuke resultaten in de jeugd, winnen bij nieuwelingen en junioren. Een carrière in het vrouwenpeloton? Net als Vos heeft Van der Breggen een christelijke achtergrond. Fietsen op zondag is niet het grootste probleem maar de hbo-opleiding verpleegkunde telt minstens zo zwaar, inclusief een stage in Ghana. Dan maar een paar maanden niet fietsen. Bij haar bescheiden Belgische ploegje vinden ze het geen probleem.

‘De gedoodverfde opvolgster van Vos’ heet Van der Breggen van de ene dag op de andere, als ze bij het WK van 2012 in Valkenburg de Nederlandse kopvrouw perfect afzet op de Cauberg. De regenboogtrui is voor Vos, zelf eindigt de ‘meesterhelpster’ op haar eerste WK als vijfde. Een jaar later helpt ze Vos opnieuw bij WK-winst en schuift zelf op naar plaats vier. Met een contract bij Rabo-Liv als beloning. ‘Topfavoriet’, noemt Vos haar ploeggenoot voorafgaand aan de WK van vorig jaar in Ponferrada. Tot Van der Breggen door een vreselijke val in de ploegentijdrit haar bekken breekt. Weg droom.

Revalidatie

Na een paar dagen probeert ze tegen dokteradvies in alweer te gaan zitten. In februari begint ze na een gedreven revalidatie direct aan een ongekende zegereeks. Om straks terug te keren in de schaduw, als Vos weer bij is? Van der Breggen kijkt nu al uit naar de Spelen van Rio. Vos of geen Vos, het zware wegparcours biedt haar een ideale mogelijkheid om het zilver van Richmond in te ruilen voor olympisch goud. „Rond je 26ste ben je fysiek op je top”, sprak ze in apil al in de Volkskrant. „Dat komt goed uit.”

    • Maarten Scholten