Poëtisch, intiem drama over dichter Vroman en de liefde

Haar huidskleur noemt hij „geruststellend bruin”. Ook heet ze „olifant” en zelfs „apekop”. Misschien weinig vleiende bewoordingen, maar gezegd door dichter en wetenschapper Leo Vroman tegen zijn geliefde en latere vrouw Tineke klinken de benamingen als heuse liefkozingen. Deze olifant en deze dichter zijn in de Tweede Wereldoorlog ruim zeven jaar van elkaar gescheiden. Toch weten ze elkaar te vinden, niet in Nederland of Nederlands-Indië, waar het allemaal begon, nee, in de Nieuwe Wereld, New York.

Prachtig intiem is de theatervoorstelling Hoe mooi alles naar de gelijknamige biografie door Mirjam van Hengel. Regisseur Léon van der Sanden brengt welbewust en vooral bescheiden theatraal drama aan in het ogenschijnlijk onberispelijke liefdesduo. Kees Hulst als Vroman vertoont verrassende gelijkenis: lange gebogen gestalte, licht verwonderde manier van spreken. Zijn kalmte contrasteert nadrukkelijk met de gedragen speelstijl van Esther Scheldwacht als Tineke. In snel gemonteerde scènes maken zij een tijdreis door hun leven, waarin herinnering en heden verrassend samenvloeien.

Over de achterwand lopen vloeistofprojecties die het Japanse interneringskamp verbeelden, bloedlichaampjes uit Vromans studies of de skyline van New York. Aan het slot legt een broze Hulst zijn hoofd op Tinekes schouder. Allermooist spel, met een enkel laatst gestameld woord.