Opinie

    • Hans Beerekamp

Koens speelt zichzelf in remake tv-interview

Als je op een avond alle actuele programma’s bekijkt, zie je steeds dezelfde fragmenten van de dag langskomen, omdat alle shows dat format van ‘laten we samen even kijken naar’ hanteren. En omdat de media kluitjesvoetbal spelen, vindt elke redactie dezelfde ‘nieuwsfeiten’ belangrijk.

In het weekeinde is het tijd voor ontspanning en worden de fragmenten van de voorafgaande week weer allemaal herhaald, maar dan in een luchtige, komische context. Je kunt wel ongeveer voorspellen waar Koefnoen (AVRO), Dit Was Het Nieuws (RTL4) en Kun Je Het Al Zien? (VARA) het over zullen hebben, al was de laatste dit keer vrij origineel door enkele tientallen Syrische vluchtelingen naar de studio te halen om ze voor te bereiden op korfballen met gemengd douchen, dwepen met huisdieren, de Elfstedentocht en Willeke Alberti. En bij wijze van uitzondering ze gewoon eens te vragen wat ze nu eigenlijk echt denken over islam, Joden en homoseksuelen.

Ook Zondag met Lubach (VPRO) ontkomt niet aan de Rembrandts, de asielzoekers, de verbouwing van het Binnenhof en de foto van Volkert, maar wil ook wel eens zelf onderwerpen agenderen. Gisteren vond ik de uitzending nogal ongeïnspireerd en repetitief: weer een reconstructie hoe het in de loop van de week steeds drukker werd achter de schermen van die ene foto van een moordenaar („Volkert: je haat hem of je bent hem”) en zelfs de degelijke analyse van de betrokkenheid van de levensmiddelenindustrie bij campagnes tegen overgewicht bij kinderen had ik al eens eerder gehoord in De Monitor (KRO-NCRV). Toen voormalig Ruslandcorrespondent Olaf Koens ten slotte weer over zijn nieuwe boek Oorlog en Kermis kwam praten, kon ik een lichte zucht niet onderdrukken.

Het leek wel of hij dezelfde anekdotes en grappen vertelde als twaalf dagen eerder in De Wereld Draait Door (VARA). Dat zou toch de eer te na moeten zijn van een zo innovatief programma als Zondag met Lubach.

De aap kwam snel uit de mouw. Kort na de uitzending verscheen op YouTube een montage van een kijker die triomfantelijk het bewijs leverde dat het interview woord voor woord identiek was aan dat van Matthijs van Nieuwkerk met Koens, inclusief de lachjes en maniertjes.

Op zich is dat een forse prestatie van Koens en Arjen Lubach. Als je geen acteur bent, is het ontzettend lastig om jezelf na te spelen, met zulke lappen tekst, ook al stonden die vermoedelijk wel op een autocue.

Het grootste raadsel was echter wat Lubach met deze actie wilde vertellen. Gus Van Sant heeft wel eens een shot voor shot identieke remake van Alfred Hitchcocks Psycho geregisseerd, in kleur en met andere acteurs: knap, maar waarom zou je dat willen?

Dit was geen bijzonder goed of bijzonder slecht interview, dus er viel weinig te parodiëren. Misschien was het een postmodern commentaar op al die redundantie op televisie. Of was het simpeler en wilde de redactie alleen maar testen hoe snel wij het door zouden hebben. Want iedereen kent natuurlijk alle interviews in DWDD. Ga er maar vanuit dat het volgende week uitgelegd zal worden, ik ben benieuwd.

Update 12.13 uur: Lees hier de verklaring van Lubach

 

    • Hans Beerekamp