Prozac portretten

Geert, dit komt net binnen. Morgen ontbijt met de fractieleiders en Wim Pijbes in het Mauritshuis. - Hoezo? - Ideetje van Allerhande Pechtold. Hij wil weten of wij die aankoop van de Rembrandts steunen, voor het Rijks. De De Rothschilds hebben geld nodig. Kijk, deze.

- Mijn God! Ik bedoel, zo’n Nachtwacht, zo’n zoekplaat, dat heeft nog iets. Of zo’n Anatomische Les, met zo’n lijk, dat er wat te zíen valt, maar dit, verschrikkelijk. Het lijken wel etalagepoppen. Die bloedeloze smoeltjes, die stijve houding, geen kleur of niks!

- Ik denk dat de grote meester nog een pot zwart over had.

- Oké, en Pijbes wil die dingen kopen. Voor hoeveel?

- Honderdzestig miljoen.

- WÁT!? Is dat serieus? Voor twee schilderijtjes? Het moet niet gekker worden! Wat je daar niet allemaal van kunt doen!

- Ja, dat heb ik alvast even op een rij gezet voor je. Honderdzestig miljoen. Een hek langs de grens, een stroomstootwapen voor alle politieagenten, een offshore eiland voor alle vluchtelingen, nooit meer pyjamadagen…

- Honderd man dierenpolitie erbij!

- Hou je d’r buiten, Dion. Of we geven jou een make-over van dat geld.

- Nou, dan kom je te kort!

- Ghe ghe ghe.

- Maar goed, als ze deze schilderijtjes dan in het Rijks hangen, gaan Henk en Ingrid daar dan naar toe?

- Wacht, ik bel ze even.

- Wat kost zo’n kaartje?

- 25 euro?

- VIJF-EN-TWINTIG- EURO!?!?

- Nou, voor dat geld pikken Henk en Ingrid fijn een bioscoopje en een Dönertje hoor…

- DÖNER!?!? DÖ-NER!?!?

- Sorry, een spekpannenkoek met stroop.

- Ik kan Henk en Ingrid niet bereiken, maar die hebben hier niks mee, dat kan ik je zo wel vertellen. Schilderkunst, dat hele Rijks, blijft een super elitair dingetje natuurlijk. Iets voor de happy few.

- De unhappy few, zul je bedoelen.

- Oké, dus wij zeggen no way. Slechte, Elitaire Schilderijen. Doe voor dat geld maar een Hek langs de Grens.

- Of honderd man dierenpolitie.

- Dion! Af!

- Tja, anderzijds … die honderdzestig miljoen kan dan in elk geval niet meer worden besteed aan de echte linkse hobby’s. Aan Turks macrameeën, Marokkaans hinkelen, Anatolisch korfballen en Arabisch vingerverven.

- Lesbisch allochtonen knuffelen voor gehandicapten!

- Dion! Af! Zit!

- Hm, daar heb je wel een punt.

- Plus: het ís natuurlijk nationaal erfgoed. Hollands glorie. De grootste schilder van de wereld was wel een Nederlander, en geen Marokkaanse hangjongere, ik noem maar iets.

- Hm. Hm. Hm. Dus, wat stel jij voor?

- Belangrijk Nationaal Erfgoed keert terug op Eigen Bodem! Eindelijk: Ze Zijn Weer Thuis! Zeldzame, Unieke Meesterwerken van de Beste Schilder ter Wereld. Buitencategorie! De eh…

- De Broer en Zus van de Nachtwacht!

- Geniaal!

- Oké. Martin, bel Pijbes en Pechtold. Als het zo geframed wordt, doen wij mee.

- En anders?

- Anders schoppen we een rel. Dan wordt het: Grachtengordel Geeft Zichzelf Cadeautje. De Slechtste Rembrandts Ever. Zelfmoordkunst voor de Unhappy Few. De Prozacportretten van Pijbes en Pechtold. Hiervoor zit uw Moeder in haar Eigen Ontlasting, et cetera, et cetera.

- Zo maar doen dan?

- Oké, ik ga bellen.

- Zeg, wie zijn die lui eigenlijk, op die schilderijen?

- Een of andere immigrant geloof ik.

- Wát!?!?! Een IMMIGRANT? En dat zeg je nu pas? Is Martin er nog? Martin!

- Hij loopt net de deur uit.