Een stille droom najagen

Mees is nog geen één, maar Mees mag mee als mama na de zomer in Cannes gaat spelen. Eerst wacht een reeks thuiswedstrijden. Zaterdag zullen de aanvallers van Slovenië hun tanden stukbijten op de sterke, snelle armen van Debby Stam-Pilon. De 31-jarige routinier keerde dit jaar terug in het Nederlands team nadat ongeluk (een slepende rugblessure) en geluk (Mees!) haar enkele jaren in beslag namen. (Tijd genoeg voor iemand om I love Debby op haar bal te schrijven – Mees is er te klein voor, wie deed het wel?)

Vanaf dit weekeinde jaagt Stam-Pilon met haar team een stille droom na: het herhalen van de megastunt die de lange vrouwen twintig jaar geleden volbrachten: het winnen van de Europese titel. Toen eindigde de queeste in Arnhem, nu gaat het stroomafwaarts richting de finale van 4 oktober in Rotterdam. Dat alles onder het aan H. Marsman ontleende motto:

Denkend aan Holland

zie ik breede rivieren

traag door oneindig

laagland gaan,

rijen ondenkbaar

ijle populieren

als hooge pluimen

aan den einder staan

’wijl onze vrouwen alle ballen

snoeihard langs de blokken slaan.

    • Arjen Fortuin