Wolf

(Jim Taihuttu, 2013). Vier jaar geleden draaide Rabat in de bioscopen, een innemende roadmovie over drie Amsterdamse vrienden, twee Marokkanen en een Tunesiër, die in een oude taxi naar Marokko rijden. Onderweg krijgen ze ook te maken met vooroordelen en stuitend racisme. Toch eindigde de film optimistisch. Al tijdens de promotie kreeg Jim Taihuttu, co-regisseur en co-scenarist van Rabat, twijfels: „Ik was ontevreden dat Rabat een soort propagandafilm voor geslaagde integratie is.” Want er zijn genoeg voorbeelden van tweedegeneratieallochtonen met wie het niet goed komt. „Ze keren zich meer en meer af van de maatschappij.”

Dus maakte Taihuttu, zelf van Molukse afkomst, Wolf. Het is een rauwe, in korrelig zwart-wit gefilmde misdaadfilm waarin een stel kruimeldieven langzaam wegglijdt in de zware misdaad. Waar in Rabat de zon veelvuldig scheen, is het in Wolf winter, ook qua gevoelstemperatuur. Twee jaar geleden kregen zowel Taihuttu als hoofdrolspeler Marwan Kenzari een Gouden Kalf op het Nederlands Film Festival, dat woensdag weer van start ging.

André Waardenburg