opinie

    • Frits Abrahams

Confrontaties

Dit was de week van de confrontaties. Marco van Basten belaagde Johan Cruijff en ook de wedstrijden Hero Brinkman – Peter R. de Vries (Pauw) en Rob de Wijk – Jan Roos (Van Liempt Live, RTL Z) mochten er zijn. De toeschouwers hoefden zich geen moment te vervelen. Er werd met veel inzet gespeeld en naar hartelust aangevallen, waarbij enige spelverruwing niet werd geschuwd.

Tussen Van Basten en Cruijff vond weliswaar geen rechtstreekse confrontatie plaats, maar toch vochten zij in de media een bitter oorlogje uit. Wie won of won er niemand?

De frontale aanval van Van Basten op Cruijff in Voetbal International kwam onverwachts. Waarom uitgerekend nu? Dat werd niet duidelijk. Ik voel rancune bij Van Basten – nooit verwerkte frustratie omdat Cruijff ooit zijn carrière bij Ajax dwarsboomde. Maar ook rancuneuze mensen kunnen gelijk hebben.

Trouwe lezers van deze rubriek weten dat ik veel bezwaren van Van Basten tegen Cruijff als machthebber-op-afstand deel. Cruijff manipuleert en regeert achter de schermen op buitengewoon ondoorzichtige wijze. Hij trekt aan alle touwtjes, maar als hij op de gevolgen wordt aangesproken, geeft hij niet thuis. Van Basten verwijt hem dat hij met zijn ‘fluwelen revolutie’ allerlei mensen heeft geslachtofferd zonder veel te bereiken: „Ajax zou in Europa weer een rol van betekenis gaan spelen. We zijn nu vijf jaar verder en ik heb er nog niet zo veel van gezien.”

Cruijff reageerde zoals hij altijd reageert: hij heeft helemaal geen macht, want hij heeft geen enkele positie bij Ajax, daarvoor woont hij veel te ver weg. En dat is nu juist het ongezonde van Ajax: het wordt gegijzeld door iemand die geen formele macht heeft, maar wel zoveel gezag dat iedereen naar zijn pijpen moet dansen. En dat zal zo blijven, wat Van Basten ook zegt. Want Cruijff is een icoon, iemand die de supporters en media achter zich weet. Cruijff kan alleen ten val komen door een of ander schandaal rond zijn persoon.

Peter R. de Vries kwam bij Pauw meer in het nauw dan Cruijff. Merkwaardig, want onvoorzien. Hij opende terecht de aanval op Brinkman omdat die lang Wilders was blijven steunen. Brinkman had er niet van terug, maar redde zich eruit door van onderwerp te veranderen: werd De Vries voor zijn optreden bij Pauw betaald?

Opeens zat De Vries met de mond vol euro’s. Hij wilde het bevestigen noch ontkennen; later bleek dat hij inderdaad betaald wordt. Waarom daarover zo geheimzinnig gedaan? Het is toch geen schande? Er worden wel meer (vaste) gasten in die talkshows betaald, zoals Jeroen Pauw een dag later uitlegde.

Rob de Wijk mocht bij Van Liempt Live in het krijt treden tegen Jan Roos, de man van het referendum over het Associatieverdrag van de EU met Oekraïne. De Wijk had in Trouw een scherpe column tegen dat referendum geschreven. Hij noemde het misbruik van de referendumwet met het doel „het in diskrediet brengen van het redelijke politieke midden”.

De Wijk begon goed, hij liet zien dat Roos citaten van politici uit hun chronologische context had gehaald. Maar daarna kreeg hij het moeilijk, vooral toen hij moest toegeven dat „moeilijk te doorgronden is wat dit verdrag precies inhoudt”. Het bracht mij op de vraag hoe wenselijk het is om nogal ondoorgrondelijke verdragen aan te nemen. Dat referendum zal er wel komen, en ‘het redelijke politieke midden’ heeft nog wat uit te leggen.

    • Frits Abrahams