Adams’ folkversie van Swifts ‘1989’ ook hit

Ryan Adams maakte van Taylor Swifts elektropopalbum ‘1989’ een country-achtige versie: „Het is niet ironisch, het is serieus.”

Taylor Swift Foto Christopher Polk/Getty Images

De eigenwijze Amerikaanse countryrocker Ryan Adams heeft er een handje van om liedjes te coveren die niet te coveren lijken. Eerder zong hij Wonderwall van Oasis. Of gaf hij de Foreigners I Want To Know What Love Is een andere sound. Nu heeft hij een compleet coveralbum uitgebracht van het best verkochte, record brekende album 1989 van Amerika’s populairste zangeres: Taylor Swift. Haar naar haar geboortejaar vernoemde, strak uitgedachte elektronisch popalbum met geprogrammeerde drums, synthesizers en pulserende baslijnen is een gevoelig gitaar-met-harmonica album geworden, in soms bijtende folkrock-stijl.

Adams’ coverversie van Swifts 1989, sinds enkele dagen online, is niet alleen in de muziekmedia maar ook door het publiek warm onthaald. Het album is in de Amerikaanse hitlijsten inmiddels Taylor Swift voorbij. In Nederland staat het album zevende in de iTunes-chart.

In de nasleep van zijn breuk met zijn ex-vrouw, popster Mandy Moore, luisterde zanger Ryan Adams rond Kerst veel naar Taylor Swifts album, dat in oktober 2014 uitkwam. In het muziekblad Rolling Stone vertelde hij dat hem toen het gevoel bekroop dat er „méér” in deze liedjes zat. „Niet dat er iets aan ontbrak”, zei hij, maar de zanger bleef nadenken over de emoties in de liedjes, en de arrangementen, en kreeg het „malle” idee om met een gitaar, harmonica en een viersporenrecorder opnamen te maken. „Ik wist dat als ik ze zou zingen vanuit mijn perspectief en met mijn stem, ze echt zouden transformeren.” In augustus nam hij op met meer musici. Het resultaat: een compleet in dezelfde volgorde, alternatieve versie van het hele Taylor Swift-album. „Een parallel universum”, aldus Adams.

Aan de basis van de transformatie van 1989 ligt Bruce Springsteens Nebraska, de intieme plaat uit 1982 waarop Springsteen zich akoestisch laat horen in liedjes van indringende droefheid. Daarnaast was het album Meat is Murder van The Smiths (1985) een inspiratie. En ook Tom Petty klinkt door.

De Swift-liedjes hebben met de wat sentimentele uithalen van de singer-songwriter en het versoberde instrumentarium een nieuwe identiteit gekregen. Zo is het opgewekte, opjuttende Shake It Off nu een passief en sober verwerkingslied. Out of the Woods is weemoedige countryrock geworden. Een middelmatig popliedje als Wildest Dream valt in zijn nieuwe folkrock bewerking ineens op; Adams’ stem is helder en duidelijk, met een Roy Obinson-falsetto.

Adams’ 1989 toont hoe de meeste liedjes, laag voor laag afgepeld en ontdaan van alle productiefranje, knappe popliedjes zijn. Zelf was Swift op dit hitalbum juist ver weg van de akoestische invulling die ooit hoorde bij haar imago als redelijk argeloos en zedig boegbeeld van teeny countrypop. Of de retake ironisch is bedoeld, heeft Ryan Adams uitgesloten. Hij is „doodserieus” over dit project, en bewondert Swift al langer. Zangeres Swift is heel gelukkig met de nieuwe 1989: „Je hoort een prachtig sluimerende droefenis en verlangen op het album dat op het origineel niet bestaat.” Inmiddels ontstaat een droste-effect: er duiken al weer (ironische) covers op van de covers, zoals die van folkzanger Father John Misty.