Opinie

    • Raymond van den Boogaard

Waxinelichtjes tegen de toeristen

‘Wat gebeurt hier?”, vraagt de Australische tourguide Jessica (28). Na de uitleg haast ze zich naar haar groep, jeugdige toeristen uit Australië, Nieuw-Zeeland en Canada. Dit is een actie tegen het grote aantal toeristen in Amsterdam legt ze uit, een ludieke actie met kaarsjes en bloemen naast de reusachtige letters I amsterdam op het Museumplein, tegenover het Rijksmuseum.

De uitnodiging voor de manifestatie, op de Facebook-pagina ‘Amsterdam Uitgebrand’ deed vermoeden dat de hens zou gaan in de slagzin, uitvloeisel van een city-promotion-campagne die in 2004 begon.

Het lokale dagblad Het Parool wilde de als familiebericht opgemaakte oproep niet plaatsen, vertelt Caspar van Gemund, een van de initiatiefnemers. Het aantal demonstranten blijft beperkt tot een twintigtal young creatives, het soort mensen dat elke stad tegenwoordig graag binnen haar poorten wil hebben. Zij leggen bloemen en waxinelichtjes. Een last post op trompet vervolmaakt de ceremonie – op de tonen van Aan de Amsterdamse grachten.

Passerende Amsterdammers stappen van de fiets en weten onmiddellijk waar dit over gaat: in de lokale bevolking van de stad heeft de onvrede over de onophoudelijke drommen toeristen in de binnenstad, de bierfietsen, de fietstaxi’s, de festivals in de openbare ruimte met 90 decibel en het feit dat elk vrijkomend gebouw tot een nieuw hotel lijkt te worden verbouwd, inmiddels vrijwel de vorm van communis opinio aangenomen.

Veel daaraan bijgedragen heeft onlangs een D66-wethouder die in een kranteninterview zulke klachten tot een kwestie van „perceptie” verklaarde. Amsterdammers, liet hij weten, klagen altijd, dus dat hoef je niet serieus te nemen. Een mooie stedelijke traditie, waarvan sommigen vreesden dat die met de electorale verdrijving van de PvdA uit het stadsbestuur zou verdwijnen, werd aldus in ere hersteld: de regenten lijnrecht tegenover de bevolking.

De pogingen in de jaren zestig om het Lieverdje op het Spui in de fik te steken, waren de initiatiefnemers van vanavond wel even door het hoofd gegaan – geeft Van Gemund toe. Maar het zijn andere tijden – de politie is in geen velden of wegen te bekennen.

Het streven is de gemeente te bewegen om na elf jaar die pr-campagne ‘I amsterdam’ eens te stoppen. „Elf jaar geleden was die gerechtvaardigd: Amsterdam kwijnde, de grote musea waren dicht. Maar het succes van Amsterdam als toeristische attractie is zó groot, dat we ons moeten gaan afvragen in wat voor stad we willen leven. Als dit zo doorgaat, hoe ziet Amsterdam er dan over nog weer elf jaar uit?”

Inmiddels heeft Amsterdam Marketing, verantwoordelijk voor I amsterdam, via lokale media laten weten geenszins van plan te zijn de campagne te staken. De klantjes van tourguide Jessica stellen zich inmiddels op voor een groepsfoto tussen de letters, bloemen en kaarsjes.

Leuke stad, Amsterdam, vinden ze. Daar gebeurt nog eens wat.

    • Raymond van den Boogaard