Betaalde deskundigheid

De vraag waarom Peter R. de Vries zo vaak ergens verstand van heeft, werd eindelijk beantwoord. De redactie van Pauw kwam dinsdagavond met een heuse persverklaring waarin stond dat Peter R. de Vries werd betaald om aan tafel te zitten.

„Zoals het overal in de journalistiek gaat: soms worden freelancers voor hun deskundigheid betaald. Dit raakt op geen enkele manier aan de journalistieke integriteit van het programma.”

Vooral die laatste zin was fijn. Ze schreven er maar even bij dat het normaal was.

Een beetje als Bram Moszkowicz, toevallig een collega RTL-Boulevard-freelancer/deskundige van Peter R., die een dag eerder bij Pauw tussen neus en lippen mocht uitleggen hoe normaal of het was dat hij met de fiscus op de hielen was gespot op een tropisch eiland.

Hij was overigens – gratis? – gekomen om een voorproefje te geven van zijn theatershow (de zoektocht naar geld neemt potsierlijke vormen aan) waarmee hij met Maarten Spanjer – ze kenden elkaar van bij de bakker of de slager, er was meteen een klik – de theaters in gaat.

Met ‘Bram op zijn best. Open. Eerlijk. Charmant’, wordt de productie aangeprezen, waarbij het publiek Bram onder leiding van Maarten voor dertig euro ‘het hemd van het lijf’ mag vragen. Bram zei dat er ook best wat te lachen viel op zo’n avond. Je kon je er iets bij voorstellen: alleen al het gegeven dat hij dacht dat de mensen bij de volgende verkiezingen op hem gingen stemmen (VNL) was al leuk.

Maar het kon nog leuker: in de dinsdagavonduitzending van Pauw, die dus waar Peter R. de Vries de deskundige uithing, kwam Dirk Scheringa, de man van de failliete DSB-bank en de woekerleningen die zich graag als slachtoffer presenteert, samen met Hero Brinkman vertellen dat hij met diens Ondernemerspartij ook de politiek in gaat.

Hero Brinkman slaagde er in ieder geval in freelancer Peter R. stil te krijgen door over zijn honorarium te beginnen. Met een beetje goede wil kon je iets van schaamte van dat hoofd scheppen. Nergens voor nodig: Peter R. was de 2.500 euro waard met zijn verhaal dat hij op de dag dat de foto’s van Volkert in De Telegraaf verschenen, al wist dat het hier een deal tussen advocaat Stijn Franken en het OM betrof. Dat had hij uit eerste hand van Willem Holleeder die hij toevallig in Amsterdam-Zuid tegen het lijf was gelopen en die hem vertelde dat hij zijn bloedgabber Ferry de Kok op verzoek van ‘Stijn’ op Volkert af had gestuurd.

In dat verhaal zat ook een slechte theatervoorstelling, maar volgens Peter R. dan toch niet. Die zei er geruststellend bij dat het zo nu eenmaal ging en dat het ‘gebruikelijk’ was.

    • Marcel van Roosmalen