Liefde zonder te oordelen

Waarom ze zo enorm verliefd zijn, weten ze zelf waarschijnlijk niet eens: of het het noodlot is, of zomaar het botsen van twee wanhopige zielen. Maar het Canadese Félix et Meira vertelt een van die tragisch-romantische liefdesgeschiedenissen waar film en literatuur voor uitgevonden zijn.

Félix is een dromerige nietsnut van middelbare leeftijd die na de dood van zijn vader beseft dat hij wel heel ver van zijn joodse achtergrond is afgedwaald als hij niet eens meer weet hoe hij moet rouwen. Meira is een jonge chassidim die hem niet eens mag aankijken. Maar dan doet ze het toch. Hun liefdesgeschiedenis is het gevolg van de nieuwsgierigheid van regisseur Maxim Giroux naar de gesloten joodse gemeenschap die zich in Montreals hippe Mile End geruisloos tussen de bevolking weeft. En het extreem elliptisch vertelde Félix et Meira is ook Giroux’ liefdesverklaring aan dingen die je misschien niet meteen begrijpt, maar die je wel zonder woorden en zonder ratio kunnen raken. De ellipsen van het leven zeg maar. Het eindresultaat is vluchtig, terwijl de liefde bestendig is. Giroux is een teder observator, maar hij had nog zoveel dieper kunnen kijken. Het feit dat hij in zijn film niet oordeelt is een deugd, maar zijn visie blijft voorzichtig.

    • Dana Linssen