Simon

(Eddy Terstall, 2004). ,,Ik heb kanker”, zegt hoofdpersoon en Amsterdamse vrije jongen Simon (Cees Geel) al in de eerste minuten tegen Camiel, een Gooise tandarts die hij aanrijdt als hij in zijn patserwagen over de grachten snelt (met wat vrouwen op de achterbank). Simon zal de geschiedenis ingaan als de eerste Nederlandse speelfilm over euthanasie en het homohuwelijk. Het knappe is dat regisseur/scenarist Eddy Terstall balanceert tussen rauwe (en soms wat flauwe) humor en vals sentiment, maar nooit te ver doorslaat naar een van die kanten.