Zangeres Claassen bewijst zich als Rita Reys’ opvolgster

Bepaald niet mild sprak Rita Reys zich in haar leven uit over de generaties zangeressen na haar. „Je wordt geboren met timing. Geloof niet dat je het leren kunt”, schudde ze dan het hoofd. Maar in Fay Claassen zag ze het. Zij was haar opvolgster; ze stak ver boven de anderen uit, ‘al mocht er soms wat peper bij’.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat juist zangeres Fay Claassen nu een ode brengt aan de in 2013 overleden eminente jazz-zangeres. Claassen dwong respect af met kleine zangprojecten, maar leverde voor het grote publiek met haar Chet Baker-impressies echt een visitekaartje af. Samen met Reys’ vroegere trio – pianist Peter Beets, bassist Ruud Jacobs en gitarist Martijn van Iterson – brengt ze de komende tijd een warmhartig en tijdloos eerbetoon met Reys-repertoire: jazzstandards. Onder begeleiding van het akoestische drumloze trio, waarbij details als het raken van de snaren prettig hoorbaar zijn, excelleerde Claassen, maar ook Beets in onstuimig veel solo’s, in liedjes als Poor Butterfly, I Thought About you, Just One Of Those Things en Summertime.

Door echt risico’s te nemen, haar lage stem en ultieme klankvorming even voorbij Reys’ zang, overtuigde Claassen in het wat vergeten Zon in Scheveningen: zwoel en weelderig. En ook When Sunny Gets Blue werd geraffineerd uitgevoerd. Het stond haaks op de weliswaar vrolijke, maar chaotisch gebrachte verzameling anekdotes over Reys, die strakker kan.

    • Amanda Kuyper