Op de Nacht van de Poëzie is het smokkelen met tijd

Er klonk bovenaardse muziek en wereldse dichtkunst op de 33e Nacht van de Poëzie in Utrecht. Leonard Pfeijffer droeg vurig een gedicht voor over een bootvluchteling.

Deelder: ‘podiumbeest’op Nacht Hollandse Hoogte

„Hierbuiten staan drie hijskranen”, oreerde Ilja Leonard Pfeijffer in de artiestenfoyer. „Zó moet poëzie zijn: constructies van staal die zich proberen te verheffen – en niet in een park een klavertjevier plukken. Poëzie moet zich richten op de wereld.”

Aan dat credo hield Pfeijffer zich, met een vurig voorgedragen gedicht over een bootvluchteling. „Ze hadden het beloofde fucking land beloofd” en „Want voor een neger is het illegaal te dromen”, declameerde de grote Genuaan vol overgave in strakke rijmschema’s. Zijn optreden tegen de klok van twee was het hoogtepunt van de 33e Nacht van de Poëzie in een goedgevuld TivoliVredenburg te Utrecht.

Pfeijffers appèl leek nauwelijks gericht aan de aanwezige dichters, van wie jong en oud wisten aan te spreken. Verfrissend was de kraakheldere beeldtaal van Hanneke van Eijken en de jonge afsluiter Charlotte van den Broeck. Peter Verhelst, toch een van ’s lands interessantste dichters, maakte indruk met een gedicht over het verdronken Syrische jongetje Aylan, maar verder was zijn optreden een wat saaie voorleesbeurt.

Uiteraard was er naast emotie ook plek voor humor, waarbij Jules Deelder en Lévi Weemoedt zich bewezen als ware podiumbeesten. Laatstgenoemde had de lachers op zijn hand met zijn bitterzoete en ironische verzen met een hoog gehalte aan geestige oneliners. Deelder walste in Usain Bolt-tempo over de zaal heen met zijn messcherpe, hilarische klassieker over de hardnekkige „vent tieftstraalt de tempel uit met je water” Samaritaan.

Maar de echte hoogtepunten waren de muzikale entr’actes. De 88-jarige grande dame Juliette Gréco trok de zaal mee in haar levendige en meeslepende performance en de eigenzinnige Typhoon wist een onderuitgezakt TivoliVredenburg nog om 3.38 uur nog aan het dansen te krijgen. Maar niemand schitterde zo als rijzende ster Benjamin Clementine, die met zijn overdonderende emotionele songs het hele publiek voor zich won. Een indrukwekkende selectie.

Hoewel de feeststemming overheerste, was ook aandacht voor dichters die sinds vorige editie waren overleden. Cabaretier Mike Boddé bracht met veel luister liederen van Drs. P ten gehore en een muisstil publiek luisterde geïntrigeerd naar een oude, bewogen voordracht van Joost Zwagerman.

Een collectief kippenvel maakte zich ook meester van de zaal toen Rogi Wieg nog één keer van zich liet horen via een video-opname. Dit „smokkelen met de tijd” was de laatste wens van de in juli gestorven Wieg.

„Als dichter heb je een select publiek, maar wel een dankbaar en trouw publiek”, aldus Pfeijffer. De aanwezigen werden tijdens deze Nacht ruimhartig voor deze loyaliteit beloond.