Komt de nieuwe Nanninga uit Australië?

Bij het duel tussen Roda JC en Feyenoord werd clubtopscorer Dick Nanninga herdacht. En spits Tomi Juric debuteerde, maar scoorde niet.

Roda JC speelde met 1-1 gelijk tegen Feyenoord. De nieuwe spits Tomi Juric is de tweede speler van rechts. Foto ProShots

Het is bijna half één als Wim Collard, directeur van Roda JC, het woord neemt op de middenstip van het Parkstad Limburg Stadion. Hij zet gauw nog een stap opzij om een sproeier te ontwijken en zegt dan op plechtige toon dat de thuiswedstrijd tegen Feyenoord in het teken staat van wijlen de grootste doelpuntenmaker uit de clubgeschiedenis. „Hij is nog altijd clubtopscorer en was een voorbeeld voor velen”, zegt Collard. „Een oer-koempel.”

In het nagenoeg uitverkochte stadion weet iedereen voor wie het daarop volgende applaus is bedoeld, op een enkeling na. Aanwinst Tomi Juric, die zijn debuut maakt in het shirt van Roda, heeft nog nooit van Dick Nanninga gehoord. De Australiër zegt dat hij is ingewijd in de clubcultuur, maar die presentatie ging voornamelijk over de kompelmentaliteit en de wortels in de oostelijke mijnstreek. Niet over het ‘Gouden hoofd van Kaalheide’.

Legendarische voorganger

Toeval of niet, symbolisch klopt het precies. De nieuwe spits die zijn eerste speelminuten maakt op de dag dat Roda een laatste groet brengt aan een van diens legendarische voorgangers. Eerst is er applaus voor Nanninga, later op de middag voor Juric, wiens invalbeurt in de 71ste minuut met veel bombarie wordt aangekondigd door de stadionspeaker. „Daar is hij dan eindelijk. Graag een groot applaus voor Tomi…”. Waarna de speaker een stilte laat vallen die door de aanhang wordt ingevuld met een luidkeels ‘Juric!’. En dat tweemaal achter elkaar.

Daar is hij dan, de Australische spits die bestuurders tot dan toe alleen op videobeelden in actie hebben gezien en die met een salaris van zo’n vier ton een van de best betaalde spelers van de eredivisie is. Juric is een exoot, zoals Nanninga dat in zekere zin ook was toen hij in 1974 neerstreek in Kerkrade. Nu is Australië de andere kant van de wereld, maar in de tijd dat Nanninga Veendam verruilde voor Roda was de provincie Groningen dat al. Australië was als een andere planeet.

Maar ‘vreemdeling’ Nanninga beschikte over gaven waarmee hij respect afdwong in zijn nieuwe omgeving. Niet alles wat van ver komt hoeft beter te zijn, maar in zijn geval wel. De spits die voor 35.000 gulden was overgenomen beschouwde zichzelf als een eenvoudig man, maar verwierf in Kerkrade lokale roem met zijn vele doelpunten en zijn mentaliteit die aansloot bij die van het volk. Hij ging op het veld zo diep als de kompels onder de grond. „Ik ben niet bijzonder”, zei hij daar zelf over. „Ik hoorde bij het volk, was in feite een van hen.”

Zijn nagedachtenis wordt gekoesterd bij Roda. De spits overleed in juli, maar dat weerhield zijn oude club niet om nog een fraai eerbetoon toe te voegen aan de herinneringen die er vlak na zijn hartstilstand werden opgehaald. Een speciale dag waarop de spelers het veld opkwamen in een shirt met daarop de beeltenis van Nanninga, te koop voor 13 euro in de fanshop.

Maar bovenal was er de opening van de Dick Nanninga-promenade. Gevestigd achter de westtribune waar de fanatieke aanhang zetelt. „Dickie Nanninga, ja la la la”, zongen de supporters als vanouds. Voor hen hing een groot spandoek met de tekst ‘Die kogels kop ik gewoon terug’. Naar de beroemde uitspraak die Nanninga deed voor het WK van 1978 in de toenmalige dictatuur Argentinië. Het was ludiek bedoeld, maar als iemand lood zou kunnen afketsen, was het Nanninga geweest.

Nanninga bewees eens te meer dat de spitspositie bij uitstek de plek is waar voetballers een onuitwisbare indruk kunnen achterlaten. Doelpunten beklijven en dat zal nieuwkomer Tomi Juric ook beseffen. Hij had misschien wel een droomdebuut kunnen beleven als zijn ploeggenoot Richmond Boakye in de laatste minuten het overzicht had gehouden. De Australiër stond helemaal vrij en had zo richting Feyenoord-doelman Kenneth Vermeer kunnen aflopen. Nu bleef het 1-1, na doelpunten van Michiel Kramer (een fraaie kopbal, 0-1) en Hicham Faik (knappe indraaiende vrije trap, 1-1.)

Of Juric na afloop baalde van die gemiste kans? „Dat is voetbal”, zegt Juric. „Ik hoopte dat de bal eraan kwam, maar was nog niet bezig met een doelpunt.’’

Nieuwe beoogde topschutter

Roda heeft lang moeten wachten op de eerste minuten van zijn nieuwe beoogde topschutter. De Australiër moest wachten op een werkvergunning en kampte tussendoor nog met blessures. Dus trainer Darije Kalezic kon zich wel vinden in het door de stadionspeaker gebezigde woord ‘eindelijk’. Kalezic: „Maar niet in de zin dat ik dacht dat hij meteen drie doelpunten zou maken. Ik ben blij dat hij na zeven weken trainen zijn minuten gaat maken.’’

De komst van Juric is mede mogelijk gemaakt door suikeroom Nol Hendriks, die een deel van diens salaris betaalt. Mocht de spits dit seizoen twintig keer scoren, dan krijgt hij van Hendriks ook nog een bonus van 250.000 euro, zei de geldschieter deze week in weekblad Voetbal International. „In de situatie van Roda is deze constructie een absoluut voorrecht’’, zegt Kalezic. „We moesten met beperkte middelen heel creatief zijn.’’

In dat licht bezien is het nu moeilijk voor te stellen dat Nanninga in zijn tijd nog een bloemenzaak bestierde om zijn salaris bij Roda mee aan te vullen.