Vikingsymboliek met rappervelgen

Bas van Putten moet zijn tuin slopen om de heidense Volvo XC90 D5 kwijt te kunnen.

Foto Peter de Krom

Wie de nieuwe Volvo XC90 straks snelgroeiend in zijn binnenspiegel ziet opzwellen – vooral de hybride T8 Twin Engine zal zich met 407 bijtellingvriendelijke pk’s niet inhouden – neemt in de koplampen witgloeiend Thors Hamer waar. Deze hamerzwaaiende Viking gaf zijn naam aan de T-vormige led-lichtbalken die ook overdag blijven branden. Jawel, Volvo heeft het terreinbeest honkvast in de Noorse mythologie verankerd.

Een lichttattoo. Geen grap. De hamer van Thor is een bloedserieus stuk emo-marketing van een verleefstijld merk voor mensen die het label op je trui zien. Die T is de T van Turbotaal, Tatoeage en Treurige Tribalisering.

Volvo komt er onder de dekmantel van een onberispelijk imago nog mee weg. Maar stel je voor dat Mercedes-Benz zoiets met runentekens had geflikt; de Rijksdag was te klein geweest. Hoewel ik inzie dat de succesvolle Volvorijder van nu zich moeilijk aan de vermoorde onschuld van Wickie de Viking kan gaan spiegelen, vind ik lezend over Thors handel en wandel weinig bepleitbaars aan de groot uitgevallen dondergod, die er een eer in stelde andere kolossen uit de weg te ruimen. „Thor”, lees ik op Wikipedia, „was bevriend met Loki en zijn favoriete bezigheid was het doodslaan van reuzen”. Dan mogen wij aannemen dat de onverlaat geen spaan heel had gelaten van de waarschijnlijk grootste personen-Volvo ooit, die nu zo priemend onbeschaafd reclame voor hem staat te maken. Dit detail moet Volvo over het hoofd hebben gezien.

Op zijn grootte, ik had me ingelezen, is mijn thuishaven niet voorbereid. Een manshoge suv van bijna vijf meter lang en bijna twee meter breed is voor andere erven dan het mijne. Daags voor zijn intocht zie ik de bomenwildgroei aan beide zijden van mijn oprit een directe bedreiging vormen voor Thors Lebensraum en met die gabber wil je geen gedonder. Ik neem de zaag ter hand en begin mijn tuin te slopen voor de sloper. De oogst stuur ik naar Zweden door voor virulente houtaccenten op het dashboard. Verdomd, hij past net. Zonder mijn ingrijpen hadden boomtakken zijn linkerflank getatoeëerd.

Cultuurschock

Vikingsymboliek op een Volvo-suv; de Volvoliefhebber oude stijl, de degelijke academicus met de transporterachtig nuchtere familieblokkendoos, had de cultuurshock niet getrokken. Een nieuwe generatie Volvorijders is opgestaan die er niet genoeg van kan krijgen, helemaal als Thor ook op stroom loopt. Van de hybride T8, tot eind dit jaar nog met 7% bijtelling, was de voor dit land bestemde voorraad dit jaar in een oogwenk uitverkocht. Heel ondernemend Nederland lag in een deuk; praktisch belastingvrij vol op het gas met dreig-leds, leer en rappervelgen.

Wat vreselijk nu dat ik, ex-Volvorijder uit de dozentijd, als een blok ben gevallen voor de XC90 D5 die ik ten principale wilde haten. Het wordt nog lastig uit te leggen waarom ik in dit heidens uitgedoste glitterding de ware Volvo-genen voelde. Met Thors Hamer in het achterhoofd verwordt de analyse van die typisch Zweedse raskenmerken snel tot Blut und Boden-achtige geschiedenis.

Ruim en intelligent

Om misverstanden te voorkomen noem ik ze maar meteen: ruimte (enorm), vorm (volumineus), intelligentie (doordacht) en het moeilijk benoembare fenomeen dat ik als Volvospecifieke aard van voortbewegen zie. Het niet te langzame en niet te snelle dat je in grote Volvo’s altijd liefhad, mooi in het rustgevende midden tussen gelaten en daadkrachtig.

Mijn zorgen over de toereikendheid van een tweeliter viercilinder turbodiesel voor een suv-massa van 1930 kilo zijn voor niets geweest. De 225 pk, 470 Nm koppel en de achttraps Geartronic-versnellingsbak van de D5 vormen een perfecte driehoek. Eindelijk heeft Volvo goede automaten, en de motor klinkt net zo ontspannen als de Volvotypische vijfcilinders die ik nog zo van plan was redeloos reactionair te missen. Met het gehoor op scherp zullen de zescilinder diesels van de concurrentie nog geraffineerder lopen, maar dat zijn dan meteen weer zulke aangeharkte Audi’s.

Verder is dit de grote suv die zijn grootheid overtuigender uitdraagt dan zijn soortgenoten van BMW, Audi en Mercedes-Benz. De zit-, been-, hoofd- en stouwruimte zijn van voorstoelen tot kofferklep immens en met de stoelen, altijd Volvo’s visitekaartje, heeft het merk zichzelf overtroffen. De diepe, behaaglijke voorzetels omvatten brede middelbare lijven als een baseballhandschoen.

Tot slot zijn intelligentie. In de XC90 introduceert Volvo een multimediasysteem dat touchscreenschermen in één klap acceptabel maakt, met knoeperds van aanraakvelden die je niet kunt missen. Thor is gewoon een keurige, riante Zweed met een midlifecrisis.

    • Bas van Putten