Voor feest of begrafenis

Het blijft een opmerkelijk verhaal: jonge Amerikaan ontdekt de Balkanmuziek op vakantie in Parijs en oogst onder de naam Beirut wereldwijd succes met melancholieke, Oost-Europees getinte orkestklanken. Zanger Zack Condon houdt zijn orkest compact door zelf te dubbelen op Flügelhorn en ukelele. Geflankeerd door trompet en trombone leidt hij een veelzijdige band, die kan walsen als een bruiloftsorkest maar die ook op een begrafenis voor passende muziek zou kunnen zorgen.

Als zoveel bands met een nauw gedefinieerd geluid bevindt Beirut zich in de moeilijke positie dat het publiek het oudere werk wil horen en de band liever nieuw materiaal speelt. Op het vierde album No No No slaan ze een wat directere poprichting in, met de analoge synthesizer als niet altijd noodzakelijke toevoeging. De muziek is er stijver door geworden, in liedjes met vreemde tempowisselingen en abrupte eindes.

Eigenlijk heeft Beirut op debuutalbum Gulag Orkestar in 2005 zo’n definitief statement gemaakt dat het moeilijk is om boven die meeslepende, strak georkestreerde sfeer uit te komen. Dat eerste album levert nog steeds de hoogtepunten van hun liveoptreden; de door het publiek gekoesterde momenten dat het op het podium werkelijk losging.

    • Jan Vollaard