Atelier

De naald van de naaimachine prikt door de naden van de broek tot aan de klinknagel van mijn nieuwe broekzak. De ontwerper kijkt van onder zijn hoed naar de druppels die van mijn blonde haren op het zeil in zijn werkplaats vallen. Overvallen door herfstig weer sta ik uit te druppen in een atelier in de Jordaan. Ik hoor de man met de hoed zeggen dat hij regen altijd wel kan waarderen. Op mijn vraag waarom, antwoordt hij poëtisch: „Iedereen moet erdoorheen, jong, oud, rijk en arm – voor iedereen dezelfde druppels.” Ik sluit de deur van het atelier en zie de zon door het wolkendek breken en ik denk, ook de zon is er voor iedereen.

    • Noortje Hoeke