De rechtbank kreeg alarmerend nieuws, beleggers ’n persbericht

Imtech wilde graag stille bewindvoerders. Maar zij konden het bankroet niet in de beoogde rust uitvoeren.

Het eerste verslag dat de curatoren in het faillissement van het beursgenoteerde installatiebedrijf Imtech publiceerden, werpt een nieuw, concreter licht op wat zich afspeelde tijdens de financiële doodsstrijd van het concern vlak voor het feitelijk bankroet op dinsdag 11 augustus. De nieuwe feiten roepen ook de vraag op in hoeverre Imtech-beleggers toen adequaat zijn geïnformeerd. In die periode, waarin Imtech soms twee persberichten per dag publiceerde over de onderhandelingen met zijn tientallen financiers, beheersten grillige koerssprongen het beeld.

Imtech had in de aanloop naar het faillissement een juridische primeur. Voor zover bekend is het concern (22.000 werknemers) de eerste beursgenoteerde onderneming die zelf aan de rechtbank heeft gevraagd om twee zogeheten stille bewindvoerders te benoemen. Bij bedrijven zonder beursnotering is het wel eerder geprobeerd: Estro (kinderopvang), Schoenenreus, het Ruwaard van Putten ziekenhuis in Spijkenisse.

Het fenomeen van stille bewindvoerders is nieuw in Nederland. Een wettelijke basis voor hun aanstelling is er niet, maar acht van de elf rechtbanken wijzen hen op verzoek toe. Stille bewindvoerders bereiden met de directie verkoop of doorstart voor die na het faillissement wordt uitgevoerd.

Dat is de theorie, nu de praktijk.

Penibele toestand

In het deze week verschenen curatorenverslag is een deel van Imtechs aanvraag voor stille bewindvoering op woensdag 5 augustus opgenomen. Extra detail: Imtech-bestuursvoorzitter Gerard van de Aast heeft de rechtbank in Rotterdam zelf de penibele toestand toegelicht.

Waar beleggers het toen moesten doen met Engelstalige persberichten vol bezweringsformules die ze zelf maar moesten zien te ontcijferen, sprak Imtech bij de rechtbank klare taal. Op die vijfde augustus lazen beleggers in het Imtech-persbericht dat onderhandelingen met financiers over extra geld zijn mislukt, maar dat andere onderhandelingen over een oplossing voortduren. Tegenover de rechtbank stelt Imtech dat niet kan worden uitgesloten dat de directie van Imtech Duitsland, de zwakke plek van het concern, „op korte termijn zal moeten besluiten het eigen faillissement aan te vragen”. Dat gebeurde de volgende dag en beleggers hoorden dat ’s middag om een uur of vijf. Dat bleek het begin van het einde.

Het verschil in concrete informatie aan beleggers en rechtbank illustreert het ongemak van stille bewindvoering bij een beursgenoteerd bedrijf. Je moet beleggers direct informeren over nieuwe informatie die relevant is voor het (voort)bestaan, maar als je dat doet en er ontstaat financiële paniek, weet je zeker hoe het heel snel afloopt. Met een bankroet.

Maar om een finale oplossing te vinden heb je stille bewindvoerders nodig, die snel moeten handelen. Dan moet je wél een alarmerend verhaal hebben bij de rechtbank.

Dat wringt. Vandaar dat juristen betwijfelden of een beursgenoteerd bedrijf via stille bewindvoering gesaneerd kan worden. Die twijfel wint aan kracht gezien de ervaring van de bewindvoerders. Hun verslag ademt de sfeer van klets-klats-klander. Van de ongeordende verkoop van dochterbedrijven, precies wat stille bewindvoering moet voorkomen.

    • Menno Tamminga