opinie

    • Christiaan Weijts

Met kalifaatje light spelen zijn vluchtelingen niet geholpen

Waarom proberen we ons liever beleefd aan te passen dan dat we vluchtelingen meteen onze vrije westerse waarden tonen, vraagt Christiaan Weijts zich af.

Drie nieuwtjes vielen me afgelopen maand op. 1) Asielzoekers mochten aanschuiven voor een maaltijd bij gastgezinnen, aan wie beleefd werd aangeraden geen alcohol te drinken, gepaste kleding te dragen en halal te koken.

2) Steenrijk Saoedi-Arabië weigert, net als Qatar en Koeweit, vluchtelingen op te nemen, maar biedt wel aan honderden moskeeën voor ze te bouwen in West-Europa.

3) Een petitie op internet: een Nederlandse moslim wil het onreine Oktoberfest verbieden.

Het rijtje had niet misstaan in Onderworpen van Michel Houellebecq, waarin Europa zich geleidelijk neerlegt bij een sluipende islamisering, afgedwongen door Saoedische oliedollars. Wrange satire en realistische toekomstbeelden lopen in elkaar over. Alleen die petitie is mogelijk nep.

Is het erg om kip te koken en de chablis beleefd in de ijskast te laten? Misschien niet, maar mag ik op mijn beurt vragen waarom Syrië de hel op aarde is? Toch vooral omdat religieuze fanatici elkaar daar afslachten? Toch vooral omdat dictaturen, sekten en dogma’s daar hun verwoestendste smoelen tonen? Zou het dan niet beleefd zijn om de vluchtelingen bij aankomst op z’n minst te leren waarom we het hier zoveel beter hebben? Dat dat wel eens te maken kan hebben met het recht op een vrije mening, vrijheid van religie en seksuele geaardheid?

Je helpt die vluchteling niet door kalifaatje light te spelen en je dochters in een niqab te proppen zodra ze aanbellen. Je helpt ze juist door te tonen dat wij dit aardse paradijs konden bouwen dankzij de zegeningen van de vrijheid en de verlichting. Dat je hier niet op de vlucht hoeft als homo, cartoonist, hedonist.

Als Apeldoorners echt zouden kwetsen door gewoon zichzelf te zijn, dan zouden we een enorm probleem hebben. Dan denk je dat je alles gehad hebt – de vlucht in rubberbootjes, de stervende peuters, het bloed, de ledematen en de martelingen op je netvlies – en dan plopt Satan op de bank in Apeldoorn een pijpje bier open. Beleefde aanpassing hoeft niet meteen angstige onderwerping te betekenen, maar is het niet beter om meteen onze waarden te tonen in plaats van ze angstig te camoufleren? U zocht het paradijs? Welkom, hier is het. Bier, braadworst, tieten en de Charlie Hebdo vindt u in uw welkomstpakket.

Dat Geert Wilders bovenaan in de peilingen staat is niet langer weg te wimpelen als het domme gevolg van een overschot aan breinloze tokkies. De terechte wrevel ontspruit aan de gelaten overheidshouding bij halalgehuichel als in Apeldoorn. Zolang niemand namens de regering de westerse beginselen uitdraagt, vraag je je af of die nog wel bestaan.

Europa cijfert zichzelf lijdzaam weg en durft geen morele leiding te nemen. We zouden eens kunnen beginnen met tegen Qatar te zeggen dat we in 2022 niet komen voetballen zolang ze geen Syrische vluchtelingen opnemen.

    • Christiaan Weijts